23 Mart 2016 Çarşamba

ZEYNEP



Zeynep, bizim eve kalmaya geldiğinde ortaya çıktı her şey. Annem, benim çocukluk fotolarımı gösteriyordu Zeynep’e. Albümler bir ritüeldir bizim evde.

Sabah da annem bize kahvaltı hazırladığında ağladı Zeynep. Bir şeyler etkilemişti onu. Bana sordu, neden benim hiç bebeklik fotom yok ki dedi. Hiç yokmuş. Aklına takılmıştı.

Annesini sıkıştırmış. Cevap vermemiş annesi. Ama artık nasıl üstüne gittiyse annesinin, açıklamış annesi bizim Zeynep’e olan biteni.

Annesi, aslında annesi değilmiş. Asıl annesi, bir gün hastaneye yatırılmış bir sebepten. Hastanede bir hademe tecavüz etmiş kadına. Bizim Zeynep doğmuş. Annesi, bakamadığı için evlatlık vermiş onu şimdiki anne babasına.

Zeynep, bunu öğrendi ama hiçbir şey değişmedi, yine anne babasıyla yaşadı. Yine mutlu.

Sadece, bebeklik fotosu olmayışının gizemini çözmüş oldu. Belki de, her zaman geçmişi kurcalamamalıyız.

73 yorum:

  1. Bazen geçmişi sorgulamak insana pek iyi sonuçlar vermiyor maalesef ki Herkesin geçmişinde saklanmış hikayeler var ....Yüreğine Sağlık güzel insan ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sessiz kaldım.

      karıştırmamak lazım desene :)

      Sil
  2. Kimin doğurduğu değil kimin büyüttüğü önemli ben böyle düşünüyorum ..

    YanıtlaSil
  3. Aaaa ... üzüldüm zeynep için olsun iyi bir annesi babası varsa uzulmesine gerek yok. Annesine de çok üzüldüm yeteri kadar haberlerde dinleyip üzülüyoruz zaten böyle olayları...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. destina.

      bizim ülkenin halleri işte.

      Sil
  4. Ebeveynlerimizi biz seçmeyiz ama mutlu olup olmamak çoğunlukla bizim elimizdedir. Zeynep mutlu olmayı başaran güzel azınlığa katılmayı başarmış. Ne güzel :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. calimero.

      off ya herkes mutlu olsuun.

      Sil
  5. :(Çok kötü bir vaziyet. Gerçek annesi keşke durumu düzelince Zeynep'i alsaydi. :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yağmur tozu.

      burdaki kurguma göre annesi akıl hastanesinde.

      Sil
  6. Bilmek isteği karşılaşacağımız şey her ne olursa olsun baskın gelebiliyor ama bazen insan sadece bilmemeli gerçekten...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. karga ve kız.

      keşke her şeyi bilmesek de miii :)

      Sil
  7. Hmmmm ... zor bir durum..
    Yukarı tükürsen bıyık aşağı tükürsen sakal mı ne ondan işte ...
    iç burkucu

    YanıtlaSil
  8. Zeynep üzülmesin ki.. Annesiyle babası yanın da geçmişi geride bıraksın.

    YanıtlaSil
  9. Gerçeklikle yaşayıp,olgunlukla karşılamak bizi güçlü kılar. Öğrenmek en iyisi ne olursa olsun.

    YanıtlaSil
  10. geçmişi çok düşünmemeli.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. maviye iz süren.

      güzelse düşünülür ama yaaa.

      Sil
  11. Zeynep'in gerçek annesine çok üzüldüm. Geçmiş her zaman iyi sonuçlanmıyor. Şimdi anne ve babasıyla mutlu yaşamalı. :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kısanın güncesi.

      mutludur herhalde.

      Sil
  12. Zeynep hiç üzülmesin, anne ve babasıyla birlikte, şanslı... Ama ya annesi... :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. blana k.

      annesi akıl hastası.

      Sil
  13. Hayat gerçekten çok acı, insanı yıpratıyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. emre bozkuş.

      bazılarına çok acı sanırım evet.

      Sil
  14. Nihayet. Çok teşekkürlerimle. Ne ihmal ne göz ardı. Yalnızca kısıtlamasız internete akşamları kendi bilgisayarımdan ulaşabilmem nedeniyle hem teşekkürde hem de size yazmada geciktim. Çok özür dilerim.

    Sayenizde yepyeni blogger arkadaşlarım oldu. Nerelerdeymişiniz daha önceleri :))))

    Kitap sayfaları kokusu arasında dolaştım blogunuzda. Öyküler, romanlar,denemeler, gezi yazıları hatta köşe yazıları arasında kol gezmek üzere....

    Çok sevgiler ve Hüdaydalı selamlarımla :)

    YanıtlaSil
  15. Merhaba,

    Maaleseftir ama böyledir: "Belki de, her zaman geçmişi kurcalamamalıyız."

    Renkli günler...

    YanıtlaSil
  16. Kader bir aralar bana böyle olmanı anlayamıyorum, o kadar şey yaşıyorsun ama hiç etkisinde değilsin demişti. Hala unutamıyorum. Ama bir gün de geçmişindeki bazı seni üzen şyleri unutman gerek demişti. Ben de geçmişimi hatırlamazsam, kötü günlerde dibe batarım dedim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. irem yağızel.

      zor konu ama, bilemedim.

      Sil
    2. Zor konu değil aslında. Yaşama tutunmak geçmişten başlıyor ve ben geçmişime ne zaman acındırıcı bakmadıysam o zaman anladım ki geçmişteki kötü şeyler bizi geleceğe hazırlıyor. Ve ne kadar kötü olursa olsun, insan yaşamayı öğreniyor. Belki aklıma gelir de iyi olmam ama ne yapabileceğimi öğrenecek seviyeye gelirim. Bu da geçmişi tanımak demek aslında. Ve ben seviyorum böyle hayatta tutunabildiğimi düşünerek :)

      Sil
    3. Ay dur deneme yaziyim bu konuda paylaşıyım :)

      Sil
    4. irem yağızel.

      hımmm ne güzel düşünüyosun seeen yaaa. deneme yas tabiiisiii :)

      Sil
  17. Ama bunun bir önemi yok dimi ? Bence de çok saçma.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. irem yağızel.

      bilebilsem ah :)

      Sil
    2. Aslında bundan bahsetmem bile beni mutlu edebiliyor. Çünkü ayakta kalmak bir kadın veya bir kız için çok güçlü hissettiriyor :)

      Sil
    3. irem yağızel.

      evet yaaa haklısıın :)

      Sil
  18. anam kaldım öyle deep niye böyle şeyler yazıyon :) Zeynep tam hayalimdeki şeyi yapmış yalnız. ben de düzenimi bozmaz otururdum oturduğum yerde :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bi poşet kitap.

      arada dram da yazayım yaa.

      Sil
  19. Zeynebi nerden taniyosun? Metrodan filan duyduklarin mi uydurmaca mi? Canim zeynep

    YanıtlaSil
  20. Bence her zaman sorgulamalıyız çünkü böyle gerçekleri insanların birbirlerinden saklamaya hakkı yok. En azından Zeynep'in kafasındaki sorular gitmiş olacak insanlar hayatlarına daha dürüst bir şekilde devam edecek :)
    Zeynep ismini de çok severim bu arada annemin ismi <3 :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. loverK.

      ayyy öp anneni yanına gidinceeee :)

      Sil
  21. "ece dışındaki kahramanlarla ilgilenmiyom ben yaaaa :)"niye :)

    Bu fotoğrafı yine bir yazıdan hatırlıyorum. :)

    "

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kafa dergi.

      bu fotoğraf yeni yaaa. benzeri olmuştur ama belki. hep otobüsle yolculuk yaptığım için :)

      Sil
  22. Geçmiş geçmişte kalmalı... Sevgiler..

    YanıtlaSil
  23. yaşayan kişiden başka kimsenin yorum yapamayacağı şeyler.
    ama keşke böyle hikayeler olmasa.tecavüzü öğrenmeseydi keşke zeynep.

    YanıtlaSil
  24. Evet... Bazen gecmisi kurcalamamak cok daha iyidir...

    YanıtlaSil
  25. Gerçekler bilinmeli bence de. Biraz üzülürüz belki ama. Yalanın içinde yaşamamış oluruz.
    Çok acı bir durum bu ya:( Allah kimseye vermesin..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevdicann.

      vermesin evet aman aman.

      Sil
  26. Merhaba Deep :)
    Zeynep için üzüldüm, içim sızladı. Ama hikaye çok ayrıntısız ve hızlıca sonuca ulaşmış. Merak ettiğim ayrıntılar var sayın Deep :) Zeynep ve annesinin yaşadığı duygusal boşluğu göremedim hikayede sadece anladım diyebildim..Yaşanılan çirkin bi olay var ve sonrasında Zeynep var. keşke iç öğrenmemiş olsaydı..
    Hoşkalın,geceniz güzelleşsin..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. mörşil.

      annesini akıl hastası olarak düşündüm işte yaa.

      Sil
  27. "Yani" bana geldi ama ilgilenemedim onunla. duruyor masamda kuzu kuzu. yoğunum bu ara ama hafta sonu başlayacağım okumaya. sonra da yazarım.

    YanıtlaSil
  28. Dinen bakacak olursak kurcalamakta fayda var. Çünkü evlat edinilen kişiler anne-babalarının mahremi olmuyorlar.

    YanıtlaSil
  29. Çok kötü bir durum olmuş zeynep için ama bu vesile ile geçmişini öğrenmiş oldu.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. gökhan tekin.

      evet zor durum yaaa.

      Sil
  30. ne üzücü bir durum. geçmişi öğrenmese daha mutlu olurmuş. fazla deşmemek lazım herşeyi :(

    YanıtlaSil
  31. Geçmiş geçmiş kalmalı ama bu durum tam olarak kalıcak gibi değil maalesef öğrenmesi en doğrusu olmuş. Hep bir muallakta yaşamak daha zor, önemli olan şimdi Mutlu olması...
    Bir de öz annesinin yaşadıkları, Allahım nedir bu kadınların çektikleri :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. renkli mutfak.

      evet bizim ülke böyle işte yaaa.

      Sil
  32. Yanıtlar
    1. kitap eylemi.

      bir kerelik oldu buuu :)

      Sil
  33. Yengemin hayat hikayesi..
    Yengem Arnavutluktan biliyordu kendisini.
    Babası Avukat annesiin Hemşire zannediyordu.Sonra dayımla evlendi Makedonyada.Annesini yazları görmeye yetiyor dayımla gelirleri.
    Geçen yaz annesinin çekmecesinde yetiştirme yurdu belgeleri bulmuş.
    Peşine düşmüş belgenin dayımla.Evlatlık olan kendisiymiş.İşkodradanmış asıl.Anne baba bildiği ailenin evlatları olmamış.Yengemi üç yaşında evlatlık almışlar.
    Yengem asıl ailesini kim olduğunu bulmak istedi.Annesi bir yunanlıyla evliymiş Almanyada. Babası ölmüş yengemin.Annesi ve babasnın ilişkilerini onaylamamış aileler zamanında.Sonra baba kaza geçiriyor.
    Yengemin annesi çocuğunu öldürürürler korkusuyla kaçıyor ailesinden yasal olmayan ilişkiden bir çocuk çünkü.Dünyaya getiriyor yengemi kendi ortada kaldığı için yetimhaneye veriyor bebeği.Orada ki hocalardan biri yengemi sevip çocuğu olmayan kuzenine veriyor kendisini öyle.
    Yengem önce annesinin ailesini buldu aynı yıl anneanne dede dayıları filan.Sonra Almanyaya gidip anneyi buldu bir kız kardeşinin olduğunu öğrendi.Çok tuhaftı ama bana kalırsa onu büyüten asıl annesi herşeye rağmen...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. arsu.

      ne hikaye değil mi tam film tam :)

      Sil