16 Mart 2017 Perşembe

GEÇMİŞE YOLCULUK


Küçükken Heybeliada’da bir yazarla tanışmıştım. Sonra izini kaybettim, belki ölmüştür. Kitabı vardı. Minikken yazdığım yazıları okumuş ve çok beğenmişti. Bir de adada Orhan Pamuk’u tanımıştım. O zamanlar daha, Capote okuyordum.

O tanıştığım yazar bana taa o zaman demişti ki, sen Zweig gibisin, sıradan bir konuda ilginç bir yazı yazabiliyorsun. Şimdi ise yazmaktan çok telefonla geçiyor ömür, telefon mesajlarının çimdiklemesiyle. İnsan bir kitap okurken, okuduklarını yazar yaşamış sanıyor hep, yani bunları yazdığına göre yaşamış olmalı. Halbuki, yazarlar, genelde yaşamadıklarını yazıyorlar, belki de yaşamak istediklerini hayal edip yazıyorlar.

Lisedeyken bir başlardım yazmaya, 300 sayfa, kaç tane yazdım, hepsini attım. Şiirlerimi de attım. Şimdi kurgu çok zorluyor beni, iş ev, hayatını kazanma çabası, bir dolu gündelik iş, bu nedenle anı yazmak daha kolay. Bazı yaşadıklarımı, özellikle çocukluğumu, yazıp kurtulmak istiyorum, içimde yük oluyor yazamadıklarım.

Heybeli’de çok güzel bir komşumuz vardı. Destina, Rum idi. Kocası Türktü. Adam karısını boşamıştı onunla evlenmek için. Çocukları da vardı adamın sonra ondan da çocukları oldu. Öyle çok insan tanıyorum. Annesi Yeniköy’de otururdu Destina’nın. Kilise evleri vardı orda. Damadını hiç sevmezdi. Bu moruk adamla evlendin derdi. Destina o kadar güzeldi ki, aynı Elizabeth Taylor gibi. Çok benziyordu. Sıradan bir hikaye ama hayat böyle.

Bir komşumuz daha vardı. O Türktü, kız. Evde hiç iş yapmazdı, annesine hizmetçi miyim ben ev işi yapayım derdi. Sonra evlendi, Belçika’ya yerleşti, eşi Avrupa Birliğinde çalışıyor, durumları iyi, ama eve çocuk bakıcısı tutmak çok pahalı diye çocuklarına kendi bakıyor şimdi, ev işi yemek yapıyor evde. Annesi de diyor ki, gördün mü bak şimdi hizmetçi oldun işte.

Ben küçükken, Heybeli’de bir Yugoslav göçmeninin pansiyonu vardı, orada kalırdık ailecek, Muzos idi adı. Çok güzel vişneli karaorman pastası yapardı. 

58 yorum:

  1. Geçmişe yolculuklar eğer hatırlanması güzel şeyler yaşanmışsa güzel oluyor.Heybeliada ve sana hatırlattıkları güzel olmuş.Kalemine sağlık.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ebemkuşağı.

      hatırlancak hep güzel şeylerimiz olsun de mi amaa :)

      Sil
  2. güzel yazıydı emeğine sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kendini geliştir.

      tişkürleer :)

      Sil
  3. Yazanlar sadece yaşadıklarını anlatsalar o biyografi veya anı-roman olur değil mi? o birikimi ya da malzemeyi harmanlayıp şekillendirmek önemli.
    En sade öykü Yaşar Kemal'in elinde destan olmuş. Sait Faik Burgaz Ada'yı meşhur etmiş.
    Okumak güzeldi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. makbule abalı.

      evet belgesel olur o zaman. halbüse, öykü veya sinema bir belgesel değildir diy mi :) evet ben sait faik seviyoruum :)

      Sil
  4. Ne güzel şehir şu İstanbul her bir köşesinde ayrı hayatlar, bambaşka öyküler.. Oh da olmuş ananın evinde yapmazsın ha al işte elin adamının kapısında böyle olursun işte :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çocuklu hayat.

      ha haa öyle olmuş ivit :)

      Sil
  5. yazamadıkların içinde yük olacağına gönlünden geçeni yazıp atmak en iyi :)

    YanıtlaSil
  6. Ne güzel yerde yaşamışsınız , keşke eski yazılar atılmasaymış. Küçük bir şiir bile olsa sonradan okuyunca sanki başkasının duygularını okuyor gibi oluyor insan.
    Büyük lokma ye , büyük laf etme diye boşa söylememişler tabii..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. türkan.

      eski yazdıklarımızı okuyunca evet öyle oluyor. mesela günlüklerimizi okuyunca a bu ben miyim diyor insan :) lokma evet evet :)

      Sil
  7. Ben küçükken babam her sene son sınıfları Heybeli'ye pikniğe götürürdü. Bir sürü ablayla gittiğimiz bu piknikleri çok severdim. Zira pek evden çıkan bir aile değildik. Annemin piknik sepeti vardı. İçi kırmızılı bir kumaşla kaplı, üzeri lastikli bu kumaş yiyecekleri kapatıyordu. Piknikte mangal falan olmazdı o zamanlar. Köfte patates kızartması, yaprak sarma, domates, peynir falan soğuk yiyecekler, poğaça ve kek tabii ki. Dayım da o adadaydı, gelirdi yanımıza. Ah ne babam ne dayım var artık, ne de öyle piknikler. Ne de Heybeli eskisi gibi..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. handan.

      ah ah ne güzelmiş bu anıların aah mazii :)

      Sil
  8. Çok güzel bir yolculuk oldu bu. Kendimi bir an olsun Heybeli'de hissettim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. tuğçe yüksel.

      valla mıı ne güzeel :)

      Sil
  9. Roman, öykü ve yazar dolu bir adada yaşayınca o yaşanmışlıkları öykü olarak okumak kaçınılmazdı sanırım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. acemi demirci.

      di mi ama yaa :)

      Sil
  10. Hep kendimi ileride adada yaşayan ve kimseyle konuşmayan ilginç bir teyze olarak hayal etmişimdir. Geçmişinde nice acılar ve kalp kırıklığı bulunan bir kadın. Bu tarz hikayeleri okuyunca aklıma gelecekteki halim geliyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. eda demir.

      bak bu sölediğin nefis bir öykü konusu hee :)

      Sil
  11. Merhaba :) Hala blog kullanmayı öğrenememiş biri olarak geç buldum seni. Umarım bundan sonra sıkça yazışırız :)

    Türk komşun için "eden bulur" durumu olmuş. Ayrıca önemli yazarlar tanıyacak kadar çok şanslıymışsın. Sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. belle.

      hoşgeldin kii işallah işallah :) ne tatlı yorum yapıyon sen böylee :)

      Sil
  12. Küçükken yazmak daha kolay galiba fark kurguda zorlanma vs haricinde içinden geldiği gibi yazabilmek beğenilir mi düşüncesinin çocuklarda çok az olması :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yenilenme projesi.

      çocukluk gibisi var mııı :)

      Sil
  13. Ben küçükken deniz meniz görmedim.Babam askerdi doğu ve güney doğuyu,iç Anadolu'yu gördüm yaşadım en çok.Hem de yokluk vardı o zamanlar,hele doğudayken çok zorluk yaşadık.Verem oldum,bitlendim,pirelendim,neler neler.Şanslıymışsın sen masalsı bir çocukluk yaşamışsın.Adada çocuk olmak saklı bahçeyi keşfetmek gibidir,öyle miydi ha yavrucuğum ❤

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevda şahin.

      yazık sanaaaa bühüüüü :)

      Sil
  14. Sanki bu yazını daha once okumustum😍 bu eski bir post muydu deepcim deepcim❤❤❤

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. demirkadın demir.

      yok ilk kez yazdım ki. bugün öğleden sonra yazdım ve hemen yayınladım ki. yani hep öyle yapıyom zaten. yazdığım anda yayınlıyom bütün yazdıklarımı. öyle seviyom zaten. şimdiye dek blogumda ikinci kez yayınladığım hiçbir yazım olmadı. eğer böyle bişi yaparsam benim için tehlike çanları buuu. yani artık yazamıyom demektir. korku filmi gibi buuu. Allah korusun :)

      Sil
    2. çok özür deepcim Allah korusun sen yaz hep. zaten yazamayıp kaybolur gidersen izini de bulamayız :( belki fotosunu daha önce başka bir posta koydun bir de adalardan çok bahsediyorsun ya tatlım ondan çağrışım yapmıştır. sen bana bakma ben DORY im daha konuşurken neyi konuştuğumu unutuyorum hepten gitti hafıza felan. olmaz olsun böyle takipçin :D yerin dibine batsın böööle okuyucu :D eheheh yerden yere vurayım kendimi <3 mutlu günlerin olsun :)

      Sil
    3. demirkadın demir.

      gitmem bi yere ben kaybolmam :) hafızan evet biliyom kiii :) sana da iyi hafta sonlarıı :)

      Sil
  15. Ne güzel bir yazı olmuş güzel anılara yolculuk olmuş Heybeliada çok severim havalar güzel olsun inşallah gideceğim 😀😀 emeğine yüreğine sağlık güzel insan sevgililer 😀

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sessiz kaldım.

      adalar en güzel yer yaa. gidilmez mii :)

      Sil
  16. Ya deneyimlerini okumak çok zevkli, güzel şeyler yaşaman çok güzel:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bir hayalperest.

      aman hep güzel olsun di mi yaa :)

      Sil
  17. Yaa içim ısındı yaa.Yine çok ponçik ~~~

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aysel ezimova.

      kendi diyen kendi olur kiiii sensin yanii :)

      Sil
  18. Sen yaz biz okuruz canım anılarının hepsi ayrı bir konu.

    YanıtlaSil
  19. Renkli bir geçmişimiz varsa eskiyi,çocukluğu,gençliği düşünmek farklı insanları hatırlamak şu an bile hayatımıza bazen renk katabiliyor.....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. fatma üzmez.

      ne güzel evet de mii:)

      Sil
  20. Yazmak gerçekten insanı Dinlendiriyor . Bir de insanın senin gibi yeteneği de varsa değmeyelim keyfine. Çok şanslısın çok. Ben de küçükken şiir ve hikayeler yazardım sonra sınavlar vs derken koptum şimdi senin gibi güzel insanların kitaplarını okuyarak keyif alıyorum. Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. neşeli süs evim.

      ay olsun işte herkes farklı konularda iyi olsun ama de mii :)

      Sil
  21. Ne güzel bir çocukluk yaşamışsın Deep.
    Sen hep yaz e mi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. küçük mucizelerim.

      pikuuu :)

      Sil
  22. Keyifli bir yolculuk okudum:) Kalemine sağlık... Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. persephone.

      asıl yolculuklar sendee :)

      Sil
  23. çok güzel deep. sen hep yaz zaten. geçmiş, gelecek, gerçek, kurgu fark etmez...

    YanıtlaSil
  24. Böyle hep farklı kültürdeki farklı meziyetleri olan, benden başka tadları seven, çok başka başka tarihler olaylar bilen.. ay hayranım işte hem öyle kişilere (misal sen :) ) hem de benim karşıma çıkan kişilerle öyle sohbetler etmeye, adalarda eski dönemleri için sanırım çok fazla müsait tam da bu hayalini kurduğum şeyler için.. ama artık her yer ve herkes de oldugu gibi değişti dünya, kirlendi adalar ve eskiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. defnenin masalı.

      ayy şiir gibi konuştuun :)

      Sil
  25. yaz yaz , sen hep yaz , biz hep okuyalım :D

    YanıtlaSil
  26. Havalar ısındı. Yazını okuyunca bir Heybeliada yapsam mı diye içimden geçirdim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. gamze e.e.

      ah adalar biricik yaa de mii :)

      Sil
  27. Galizsa dan slm Kaç yıl oldu bilmiyorum. O zamanda ilginçtir fikirlerin şimdide bir ara elmyracucu ve dilara artar vardı 5 yıl önce onlara ne oldu bir bilginiz varmı siz duruyorsunuz ipek böceği duruyor.sizin burda olmanıza sevindim güçlü kalemler lazım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. galizsa.

      heeeey hoşgeldiiiin naaabeer :)

      Sil
  28. yaşanmayan şeyleri yazmak bir yetenek ister hayal kuracaksın çünkü.
    Anılar hazırdır ama farklı bir ağırlığı vardır bende yaşanılan şeylerin yazılması belkide daha duygu yüklü geliyordur gerçek olduğu için :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. arsu.

      hımm evet. hayal yazmak daha kolay diyosuun anı yazmak üzebilir diy mii :)

      Sil