25 Nisan 2017 Salı

DEDEM VE MONA LİZA


Dedemin dedesinin babası Rodos’taymış. Evleri, arazileri varmış. Sonra mübadele olmuş ve Datça’ya gelmişler. Orda da sahilde almış yerler, araziler, evler.

Dedemin dedesi çok severmiş Datça’yı. Suyunu, havasını. Sonra işte dedem geliyor arkalarından. Dedem bir ara askere gitmiş. Van’da. Orda alışmış Van kahvaltısı denen şeye. En zengin kahvaltı der hep. Her şey olurmuş içinde. Peynirler, kuru erik kızartması gibi. Evde de bu geleneği sürdürür.

Dedem birkaç dil bilir. Gençliğinde Florida’ya gitmiş. Önce Daytona plajında iş bulmuş. Daytona plajı daha çok orta hallilerin, yoksulların plajıymış. Daha sonra Miami’ye geçmiş. Orası zenginlerin yeri. Birkaç dil bilir kendisi. Hem Frankofondur hem de Anglofon. Fransızca ve İngilizce bilir işte.

Datça’ya dedemlere tatile gittiğimizde kuzenler yeğenler doluşuruz. En çok ayna önü kavgaları olur. Ayna önünde bakım için yer kapmaca. Dedem bize ranzalar yaptırdı. Yeğenlerden biri uyurgezerdir. Gece kalkar birimizin yatağına girer, biz ilk anda çok korkarız ama.

Dedem resim sever, resim yapar, röprodüksiyonlar alır. Evde her yerde onun çerçevelettiği resimler vardır. Mat cam sever. Yağlıboya resimler yapar. Suluboyayı daha çok sever ama. O daha zor der. Herkes ondan resim ister. Bana da yap bana da yap der.

Bize Mona Liza’nın hikayesini anlatır. Kendi versiyonunu tabii. Mona Lisa, resmi yapıldığında çok zengindi der. Yıllar geçince hiçbir akrabası kalmamış, yalnız yaşamış yaşlılığında. Parasız kalmış. Babadan kalma evinde yaşarmış ama karnını zor doyururmuş. Kendi resminin yer aldığı galeriye gidermiş hep. Kimseye kendisinin Mona Liza olduğunu söylemezmiş ama. İhtiyar bir kadın gelip hep bu resme bakar derlermiş. Saatlerce kendini seyredermiş.

(Foto, Daytona Plajı)

54 yorum:

  1. Dedende kim bilir ne anılar vardır daha. Gerçekten ailecek çok şanslısınız 😄

    YanıtlaSil
  2. Yazılarını çok seviyorum ne kadar uzun olursa olsun sonuna kadar bıkmadan okurum keşke bu yazı da daha uzun olsaymış yaa :)) Kültür başka tabii ne güzel deden gezip görmüşş

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. gizem.

      tımıms yazarım kiii bol bol :)

      Sil
  3. Dedelerimizin kıymetini bilmeli onlar yaşan kültürler. Ben de dedemi çok severdim. Allah rahmet etsin. Anılarını dinler ders çıkarırdım..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hanife mert.

      ne tatlı diy mi büyüklerimi dinlemeek :)

      Sil
  4. Saatlerdir yeni yazını okumayı bekliyordum hatta iple çekiyordum. Bloggerda son iki aydır istisnasız en çok okuduğum ve girdiğim anda car car car çenemin düştüğü tek blog burası herhalde :D
    Teyzem de uzun zamandır işi sebebiyle Van'da bulunuyor. Uğrama şansım olmadı henüz ama Van kahvaltısını ilk dönüşünde anlatmıştı.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. mehmet lütfi alp korkmaz.

      :) rahat et burdaaa zateen :) of bi de sen yaz bi ara o zaman van kahvaltısını :)

      Sil
  5. Merhaba! :)

    İlk paragrafta aklıma bir şey düştü; yorum kısmına geldim ve hâlâ aynı şeyi düşünüyorum: Bir ara Datça'ya gitmeli :)

    Güzel günler dilerim!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. engin ergin.

      :) git tabisi sana uzak diyil kii :)

      Sil
  6. Dedeniçok sevdim. Eski ve kendini yetiştirmiş insanlarla sohbet etmeyi ne çok severim. Hele de bir sahil kasabasındaysa bu sohbet. Datçayı resimlerden gördüm ve anlatılanlardan çok etkilenip çok beğendim. Oradan bir yazlık isterdim ama Ankaraya çok uzak.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. nilgün aydın.

      bir sahil kasabasında bir büyüğünü dinlemek deniz kenarında ne hoştur değl miii :)

      Sil
  7. Özlemişim ne güzel yazmışsın..gulumsedim:)) xo

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. dost bahçesi.

      oooo hoşgeldiiin :)

      Sil
  8. Datçayı ben de çok severim harika bir yerdir..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. audrey.

      cennetlerden diyil mii :)

      Sil
  9. Böyle anıları dedelerden dinlemek bambaşka birşey resmen yaşatıyor .

    YanıtlaSil
  10. Öykülerle gerçek hayat bazen iç içe geçiyor, karışıyor. Ama okuyanların öyle düşünmesi de güzel. Demek gerçekçi anlatılmış.
    Van'dan Datça'ya ne zengin yerlerimiz var.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. makbule abalı.

      ivit tabii bu öyküde her şey gerçek haklısın ama başka başka insanların gerçekleri işte :) bu öyküde örneğin altı kişi var. yazarken böyle oluyor yani bir karaktere insan istediği özellikleri yüklüyor :)

      Sil
  11. dedenin ellerinden öperiz :)

    YanıtlaSil
  12. Off yaa o dedenin elleri öpülür. Ne kadar kültürlü maşallah :) Oturup onu 24 saat dinleyebilirim. Çok imrendim sana Deep'cim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hazal.

      senin de vardır ki şeker büyükleriiin :)

      Sil
  13. Bende büyüklerimizin anılarını dinlemeyi çok severim. Allah onları başımızdan eksik etmesin, senin deden de sana bırakıyor anılarını ne güzel :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. tuğçe yüksel.

      masal gibi dinlemek ne güzel ama diy mii :)

      Sil
  14. Şöyle deniz kıyısında yaşayan bir dedemiz olsaydı keşke..Olsun biz de fındık bahçelerinde geçirdik tatillerimizi :) :) :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yeşimle her telden.

      sen de annatsanaaa anılarınııı :)

      Sil
    2. He anlatayım...Fındık bahçesinde belimizde peştemallar,sırtımızda küfeler,ayağımızda lastik papuçlar...Çocuğuz ya yeri geldiğinde fındık toplar yeri geldiğinde çeşmeye suya gönderilir yeri geldiğinde bahçeye yemek taşırdık.O zamanlar fındık bahçesinden nefret ederdim ama şimdi o bahçelere gitmek için can atıyorum...Aaaaa daha fazla yazıp ta senden rol çalmayayım :)

      Sil
    3. yeşim.

      ayy bunu blogunda yazsana uzun uzuuun :)

      Sil
    4. Senin anlatımın kadar başarılı olamam ben,sana yazdım oldu işte :)

      Sil
    5. yeşimle her telden.

      ay piki piki :)

      Sil
  15. Çok hoş yazıyorsun ya, bak gerçek zannedenler oluyor :) Gerçek mi yoksa :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. emine bektaşi.

      hepsi gerçek ama farklı kişilerden bir karakter çıkardııım :)

      Sil
  16. Memleketimin kahvaltısından söz etmişsinn :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yürüyen balık.

      müthiş kahvaltı de mii :)

      Sil
  17. Ne güzel bir ailen var Deep 😊😊😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. derya.

      senin de vardır ayolcuum :)

      Sil
  18. Seniz deniz fotoğraflarına bayılıyorum öncelikle onu söyleyeyim :),dededen daha çok anılar vardır dinleyecekne güzel.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hatice yazıcı.

      ay deniz tabii en güzel şeey :)

      Sil
  19. Dede komik; anglofon ve frankofon.:) Ahh, kör olasıca yaşlılık ve fakirlik..

    YanıtlaSil
  20. Vaay dedeye bak süpermiş:) Mona Liza'nın hikayesi ise hüzünlü tabisi...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. eren o.

      öyle olmuş olabilir di mi onun hayatı :)

      Sil
  21. Datça'yı ve resim sanatını seven bir dede. Ne güzel. Başka anılarını da okusak. Sevdim böylesi bir dededen kalma öyküleri :) Dedeler ne kadar farklı. Birbirine hiç benzemiyor. O yüzden okumak değişik ve güzel :)

    Datça... Çeşme kadar sevdiğim, birkaç yıldır Çeşme nedeniyle görmediğimden gözünde tüten yer.

    Mona Liza hakkında ne çok söylence var. Ben bu okuduğumun gerçek olduğuna kaniyim. Kimi de onun kadın değil Leonardo Da Vinci'nin kendisi olduğunu söylese de bence hiç de öyle değil. Kaşları bile farklı :)) Ayrıca tablonun her tarafında bir gizem olduğunu okuruz. Altında da başka bir resim çalışması varmış. Arkasında da. Her santiminde bir şey gizliymiş derler. Da Vinci söz konusu olunca sıra dışılık da söz konusu tabii.

    Paris’te tabloya çok yakın olsam da müzeyi gezmeyince tablonun içinde olduğu o eski, sanatsal, sanat dolu yapıyı görmüş oluyor insan 

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. acemi demirci.

      datça çeşme güzel yerler tibisi :) leo en sevdiğim sanatçı, bu mona liza hikayesini de ben uydurdum işte :)

      Sil
  22. Kuru erik kızartması tarifi lüttfeenn :))))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. acemi demirci.

      hiç yapmadım yemedim ama çok güzelmiş. önce haşlanıyormuş kırmızı erikler filan işte. bir gün denerim işallah :)

      Sil
  23. İlk uzun yorumumu göremedim :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. acemi demirci.

      karıştırmayım diye sırayla işte :)

      Sil
  24. Etkileyici bir yazı. Nasıl güzel bir aile.. Daha ne anılar vardır tahmin edemiyorum :)

    YanıtlaSil
  25. hele ki her yaşına tecrübe katan insanlar ne güzeldir kalpleri ne biçim hikayeler saklar hatıra müzesi gibi öyle dedeler anneanneler iyi ki var :)

    YanıtlaSil