4 Ekim 2017 Çarşamba

HİKAYELER


Okuduğumuz bir kitapta kendi öykümüzle yüzyüze geliriz. Kendi hayatımızla. Oysa o kitap belki yıllarca aynı rafta durdu. Yazan da belki kendi hayatını yazdı, belki başka birinin hayatından yola çıktı.

Biz de ayaklarımızın bizi o kitapçıya veya sahafa götüreceğini nerden bilebiliriz ki. Tozlanmış bir rafta duran bir kitapta kendi öykümüzle karşılaşacağımızı. Hayatımız da o rafta o kitapta tozlanmış işte. Yıllarca durmuş orda hayatımız da bilmiyor muşuz.

Böyle birçok öykü var hikaye var. Yazılıyor ve o rafta duruyor. Zamanla tozlanıyor. Ama birisinin hayatı tozlanıyor orada. Yazar birisinin hayatını yazmış ama bilmeden bizimkini de yazmış oluyor. Yazarın o kitabı raflarda dururken, tozlanırken, kendi hayatı da tozlanıyor yazarın.

Bilmem yalan bilmem sahi, sokaklar ölürken, gecelerimizi gündüze çevirecek mutluluklar ararken bizler, belki de bir yerlerde bizim öykümüzü yazanlar var. Belki ada pembesi belki ipek mavisi düşlüyorlar hayatlarımızı. Belki bir gün bir kitapçıda veya sahafta karşımıza çıkacak bir rafta, bizim öykümüz. Şimdilik raflarda, yazılmamış olarak duruyorlar. Siz de kitapçı raflarını boş görseniz bile boş sanmayın. O raflarda henüz yazılmamış öyküler var.

48 yorum:

  1. Peki kendi hikayemizle karşılaşmamızın bize nasıl bir etkisi olacak?
    Zaten bilmiyor muyuz?

    Önemli olan hikayenin sonu. Onu da yaşayıp tamamlamadan öğrenemeyeceğiz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. müfred.

      hımm evet. sonunu bilmiyoruz tabikide :)

      Sil
  2. Ama bu yazı çook güzell :) Herkes kendi hayatını aramaya başlasın o zaman bu vesileyle bol bol kitapta okumuş oluruz :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. gizem özdemir.

      eveeet, kitap okumak bencesi en güzel şey zateen :)

      Sil
  3. Desene bir gün bizim hikayemizi de birileri okuyacak. Şimdilik rafların arasında gizlenmiş.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ebemkuşağı.

      işallah öyle oluuur :)

      Sil
  4. Başka elden çıkma biyografi gibi mi olurdu acaba kendi hayatına benzer bir öyküyle karşılaşıp okuyanın algısı?

    Yine de her hayatı en iyi o hayatı yaşayan bilip yazar. Çünkü sakin görüntünün ardında fırtına, hırçın görüntünün ardında yumuşak bir iç dünya olabilir. Onları da sadece yaşayanlar bilir sanki :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. acemi demirci.

      biraz kurgusal bitografi olurdu herhaldee :) hımm tabikide dediğin gibii :)

      Sil
  5. Zaten okuduğumuz kitaplarda kendimizden bir parça bulma çabasında değil miyiz? Eğer kendimden bir parça varsa daha yakın hissediyorum ve samimi hislerim oluşuyor kitaba karşı. Beni bir kitaba bağlayan en önemli özellik bu :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. koremanya.

      bence de en sevdiğimiz kitaplar içinde kendimizi bulduklarımız :)

      Sil
  6. en iyi kitap henüz yazılmayandır, öyle değil mi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. halil gönül.

      bence de tamamiyle öylee :)

      Sil
  7. Yanıtlar
    1. daha mutlu yaşam.

      bu mevsimde açıkhavada içileni ne güzel oluyoooo :)

      Sil
  8. Öykümüzün yazılıyor olması umut verici :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kağıt salıncak.

      eveeeet yaaaa tabiii :)

      Sil
  9. Bu harika bir yazı. Çok güzel ve derin bir konu. Üzerine günlerce yazılır, çizilir, konuşulur gibi geliyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yıldız.

      di mi di mi, edebi bir konu biraz :)

      Sil
  10. Guzel öykülere bu benim hikayem diyenler çok olsun inşallah 🙏

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hayat cıvıltısı.

      evet olsun ne güzel dilek bu :)

      Sil
  11. Deep, bunu okuyunca benim yeni hikaye geldi aklıma. :)
    Gerçekten doğru :)

    YanıtlaSil
  12. biliyo musun kendinden bahsetiyosun burda..hem de çay içerken.. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ertuğrul yıldırım.

      hımmm olabiliir :)

      Sil
  13. Güzel bir düşüncee bayıldım bu fikre ben. bir gün kendi hikayemi okuyacağım belki de...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. anne kaleminden.

      işallah işallah :)

      Sil
  14. Yıllar önce bir dergide bir başlık görmüştüm. Hala da aklımdadır. "Hayatınız film olsa seyreder miydiniz?" diyordu. Öyküyü düşündüm bir an. Hayatımın öykülerini okumak ya da hayatımın öykülerinin okunmasını ister miydim bilemedim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. neslice.

      isterim ben ya öyküsünü de filmini de ama mutlu son olsuun :)

      Sil
  15. Her okuduğum kitapta kendimden izler arayacağım demek ki ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kahve telvesi.

      ben arıyom hep zatensiğ :)

      Sil
  16. Çok güzel bir düşünce olmuş, içimi ısıttı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deep.

      yaa ne güzel sevindiim :)

      Sil
  17. Okumak, daha çok okumak gerek. Herkesin bir gün kendi öyküsünü okuması dileğiyle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yasemin avun.

      evet her ikisine de katılıyoruuum :)

      Sil
  18. Bu tarz yazıları eskiden çok sıkıcı bulurdum şimdi çok hoşuma gidiyorlar neden acaba? Deep in güzel yazıdrından tabi :D çok sevdim yazını ♡

    YanıtlaSil
  19. Deepcim Harika bir anlatım olmuş bu, bayıldım eline sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. eren o.

      yaaa valla mıııı :)

      Sil
  20. Gerçek hikayeleri çok severim 😊😊😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. derya.

      pikuuuu mademsiiii yazarıım :)

      Sil
  21. çok fena oldum ya , onlar ne kadar etkili cmleler öyle :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kitap eylemi.

      yaparım beeen :)

      Sil
  22. Uuu, son iki cümle der susarım Deep... Kalemine. Sağlık. Harika. Olmuş. ^_^

    YanıtlaSil