21 Eylül 2018 Cuma

Film Seçkisi 23



Ayin

Hereditiary, 2018, A.B.D.

Başrollerde Toni Colette ve Gabriel Byrne her zamanki gibi iyiler. Kendine özgü bir korku ve gerilim filmi. Stilize görüntüler. Konusu da ilgi çekici. Bir ailenin en büyüğü ölür ve ailenin geriye kalan kısmı evde tuhaf olaylar yaşar. Olaylar iyice kötüleşir ve aile geçmişleri hakkında korkunç gerçekleri öğrenir. İyi korku sevenlere. Not:3/4

Ölüm Ormanı

Backcountry, 2014, Kanada

Ormanda geçen bir gerilim filmi. Genç bir çift bir ulusal parkta gezmeye çıkar, kamp yaparlar, çok deneyimli değillerdir. Vahşi hayvanlar nedeniyle tatilleri zehir olur. Nefis doğa içinde güzel bir film. Not:3/4

Ölüm Defteri

Death Note, 2017, A.B.D.

Aynı adlı manga çizgi roman serisi ve animesinin film uyarlaması. Mangadan biraz daha farklı uyarlanmış ancak heyecanlı bir aksiyon. Genç bir çocuk bir defter buluyor, defterde adı geçen isimler sırayla öldürülüyor. Oğlan da defter elinde olunca başı belaya giriyor. Suçlular ve garip yaratıklarla uğraşmak zorunda kalıyor. Sonuna dek bir kovalamaca ve aksiyon var. Not:3/4

Midnight Runners

See-Joon Park, 2017, Güney Kore

See-Joon’a iyice alıştık. She Was Pretty, Kill Me Heal Me ve halen devam etmekte olan What’s Wrong with Secretary Kim? adlı dizilerde onu severek izliyoruz. Pek sevimli bir oyuncu. Bu filmi de komedi suç aksiyonu. İki polis okulu öğrencisi insan kaçıranların peşlerine düşer. Eğlenceli. Not:3/4

Heidi

Anuk Steffen, 2015, Almanya

Ünlü çocuk kitabının bu uyarlaması nefis. Duygulu, sevimli, komik, insancıl. Heidi, dağdaki büyükbabasının yanına yerleşir. Doğada küçük çoban Peter ile arkadaş olur. Şehirde bir ailenin yanına yerleştirilir ama bir türlü rahat edemez ancak Clara adlı bir arkadaşı olur. Kaçırılmaz. Not:3/4

20 Eylül 2018 Perşembe

Banne



Babaanneme telefonda, hadi banne yaa, yapsana bir yağmur duası da yağmur yağsın, serinlesin hava, ne güzel olur, dedim. O da, ne yani sen beni şaman mı sandın, öyle yağmur yağdırabilirliğim mi var ki benim, diye yanıtladı. Dur dedene söyleyim, o hep okur dua eder, belki o yağdırır, diye yanıt verdi. Dedem emekli olalı, ya dua okur ya da bahçede çiçekleri ile uğraşır. Botanik bahçesi var onun. Bahçe ayrıca, evde yaşayıp ölen kuş, kedi ve köpeklerin mezarlığı gibi de.

Banneme, ya bana gelip kalsana biraz dedim, yani yemeklerini özledim, akşam yemek yeriz, birlikte dizi izleriz, çekirdek yeriz. Banneme göre, bir filmin güzelliği akıttığı gözyaşı ile ölçülür. Film çok güzeldi, çok ağladım, der. Bana göre ise yediğim çekirdek miktarı ile ölçülüyor. Film sarmamışsa az çekirdek, heyecanlı ise çok çekirdek. Bannem arada kaptırır dizi izlerken, oyuncuya filan kızar. Ya Şero bu der. Şero, kötü kedi ya, kötü adamlar Şero işte.

Bannemin yemekleri meşhurdur tabii ki. Et yemekleri, tatlılar. Babası da bir zamanlar tatlıcıymış, Söke’de. Bannemin dedesi ise tütüncü. Bir zamanlar, Osmanlı zamanında, İşkodra’ya gitmiş dedesi. Orda arazileri varmış. Evlenmiş bir Rum kızı ile. Bannemin bannesinin adı Maria Magdalena Hristaki imiş. Evlenince Meryem olmuş. İşkodra’dan Girit’e geçmişler. Girit’ten de Söke’ye. Zenginmişler. Tütüncü. Bir gün zararlı girmiş tütün balyalarına. O zaman zarar etmişler. Kuyumculuğa başlamış o zaman babaannemin dedesi. Berber çantası, doktor çantası gibi bir çantası varmış. Atla köyleri gezer altın satarmış. Sonra da kuyumcu dükkanları olmuş. Babaannem, biz o zaman konakta yaşardık, hizmetçilerimiz, seyislerimiz vardı. Annem Kleopatra gibi yaşadı der. O zamanlar para yakıp ocak yakarlarmış.

Babaannem çok güzel üzüm helvası yapar. Pekmez, tahin, çöğen ile. Kötü pişmiş, kötü yapılmış yemeklere, balbizi, der. Ona hep takılırım. Bannee, senin bu yemekler hazır mı, Yemek Sepeti’nden mi getirtiyon. O da, hıhı evet, konfeksiyon bu yemekler, der.

19 Eylül 2018 Çarşamba

Asla Mimi



Sevgili Kadriye'nin mimi çok ilginç, değişik geldi bana. Asla olanlar.

http://mavidebirnokta.blogspot.com/2018/09/asla-mimii.html

Asla affetmem:

Böyle diyeceğim bir şey olmadı şimdilik. Neyi asla affetmem bilemiyorum.

Asla vazgeçmem:

Herhalde okumaktan, yazmaktan, kitaplardan filmlerden müziklerden vazgeçmem sanıyorum. Ama vazgeçme durumum olmadı yani belki zorda kalsam, ortam değiştirsem vazgeçerim hepsinden.

Asla hazetmem:

Tartışmaktan.

Asla yemem:

Sakatat.

Asla bitmesin:

Ayy hayaller, rüyalar, özlemler, umutlar.

Asla gitmem:

Nereye gitmem bilmiyom vallası.

Asla söz etmem:

Ayy kötü şeyleri söylemem, üzücü şeysileri.

Asla dememeli:

Alay etmemeli, aşağılamamalı.

Asla itiraf etmem:

Böyle bir şeyim de olmadı.

Asla yapmadım.

Hatırlamıyorum ki.

Bu hoş mimi de isteyen yapsın. Bazılarına verecek yanıt bulamadım ama yani.

17 Eylül 2018 Pazartesi

Blog Yazmak


Bloglarımız bir apartman gibi. Biz de komşular. Ne kadar çok ziyarete gidersek ve yorum yaparsak o kadar arkadaşımız da bizi ziyarete geliyor. Blog yazmanın birinci şartı, her şeyde olduğu gibi, yazmayı sevmek. Blogumuzu sevmek ve çaba ve zaman harcamak. Okul gibi, işe gider gibi, bir hobi gibi, blogumuza zaman ayırmak.

Blogun ilk kuralı, yazmak. Ne olursa olsun yazmak. Belki anılar, gündelik yaşam, belki öykü şiir deneme, yemek, gezi, kozmetik, moda, her ne olursa olsun yazmak. Her konuda yazılabilir. Çok kısa veya uzun olabilir yazılarımız. Ama bloga düzenli yazı girmek iyidir. Her gün olabilir, gün aşırı olabilir, haftada bir olabilir. Ama düzenlilik, süreklilik iyi.

İkincisi, gelen yorumlara mutlaka yanıt vermek. Yanıtlarımıza tekrar yorum gelirse onları da yanıtlamak. Yorumları gmailden izlemek kolay. Sonra da, yorum yapanlara gitmek, okumak ve yorum yapmak.

Üçüncüsü de blog gezmek, okumak ve yorum yapmak. Bu da ayırdığımız zamana bağlı. Ben, akşamları birbuçuk saatimi bloguma ayırıyorum. Yarım saat yazmak için, bir saat da yorum yanıtlamak ve blog okuyup yorum yapmak için. Belki diyelim kendimize on blog seçeriz. Bu bloglardaki her yazıya yorum yaparız. Yorum yaptıkça yakınlık olur ve ayrıca o bloga gelen başka arkadaşlarımız da yorumlarımızı görüp gelirler. İstersek daha çok sayıda yorum da yapabiliriz. Yani, kendimizi göstermeliyiz ki, bizi görüp gelsinler.

Blogumuza üye sayısı önemli değil, az sayıda veya çok sayıda üye olması değil de, aktif olarak okumak ve yorumlaşmak daha önemli. Bizler, yorumlarla mutlu oluyoruz ve yazmaya devam ediyoruz. Blog çevremiz çok tatlı insanlardan oluşuyor. Bu çevreye girildi mi, mutlu olmak ve heyecan duymak çok kolay.

Blogla ilgili teknik konular çok önemli değil. Dizayn örneğin. Önemli olan yazmak ve yorumlaşmak. Ama, teknik konularda bilgili arkadaşlarımız da isteyince bize yardım ediyorlar.

Ayrıca, Google Plus blog gruplarımız var, Facebook blog gruplarımız var. Zaman zaman arkadaşlarımız Blog Keşif Etkinliği düzenliyorlar. Bu etkinliklere blogumuzu ekliyoruz ve bizi görenler artıyor ve biz de başka blogları keşfedebiliyoruz.

Bir de mimler var. Mim, seçmek, işaretlemek demek. Bir konu buluyoruz ve yazıyoruz. Örneğin, en eski çocukluk anımız, en sevdiğimiz film, güne nasıl başlıyoruz gibi. Bunu blogumuzda yazıyoruz ve başka arkadaşlarımızı mimliyoruz. Onlara gidip senin mimledim hadi sen de yaz diyoruz. Bu da bir yakınlaşma yolu.

Bir de, çekilişler var, çekiliş yapmak veya çekilişlere katılmak, gibi. Ayrıca, bazen, başka bloglarda yazı da yazabiliriz. Daha çok tanınmış bloglarda yazılarımız yayınlanabilir.

Ben, minik bir blog defteri tutuyorum. Bu deftere notlar alıyorum.

16 Eylül 2018 Pazar

Dürüst müyüz? Mim



Sevgili Ece abla mimledi. Zor bir mim bencesi buu. Birkaç arkadaşımız da yanıtlamış, okudum, Nur Kalkan, Ertuğrul Yıldırım, Kelebek Etkisi. Hepsi de iyiydi. Ben de yapayım baliii.


1- Dürüstçe fikirlerinizi söyleyecek yapıya sahip misiniz? Bu mecrada da öyle miydiniz? Kırılmasın diye geçiştirdiğiniz yorumlar oldu mu? Bazı yorumlar vardır, karakterlerimizden tüyolar verirler. Ben bunlara çok dikkat ederim. 

Bizim ülkede yalan ve fesat ata sporu. Hiç bir şekilde dürüst bir ülke değiliz. Avrupa insanı dürüst, bizlerse uyanık yalancılarız sadece. Doğuştan alıştırılıyoruz yalan söylemeye. 

Blogda yalanlık pek bir durum yok zaten. Sadece yazı yazıyoruz, yazmayı seviyoruz. Yok, yorumlarda ben hep neşeli, olumluyum zaten, genelde şebeklik yaparım. Kısa, enerjik, komikli yorumlar yaparım, yorumlara da böyle yanıt veririm. Bana da olumsuz yorum hiç gelmez. Hiç tartışmam. Zaten aşırı utangacım. Nerdeee bende tartışma. Ürkekimdir, söz savaşı ödüm kopar. 

2- Blog tutmaktan sıkıldığınız oluyor mu? Zaman zaman çekilmeler hissediyor ve üzülüyorum. Hani, sevdiğin komşundan uzak kalmışsın gibi… Aynı coşkuyu yakalayamadığımız zamanlar da oluyor. O zaman açıkçası eski hareketliliği özlüyorum. Hele alıştığım bir arkadaşım “şak”diye ilgisini kesince, normal yaşamımdaki kadar üzülüyor, nedenini anlamaya çalışıyorum. Siz sadece soru kısmına odaklanın lütfen…

Hiç sıkılmadım. Çok seviyorum, çok heyecanlıyım hep. Her gün yazıyorum, okuyorum. Ay çok enerjik ve neşeliyim blogda. Blog ayrıca dinamik, gelenler, gidenler, yeniden gelenler. Bende enerji, coşku hep aynı. Nasıl hergün yemek yeriz, blog da böyle benim için.  Aramıza yenilerin katılmasına bayılırım. En çok da öğrenci blogcuları severim.

3- Yazdıkça rahatlıyor musunuz? Yani yazmak sizin için bir ihtiyaç mı?

Bunu bilmiyorum. Yani, yazmadığım bir dönem olmadığı için bilmiyorum. Miniklikten bu yana günlük yazıyorum. Bir sürü defterim var. Yani zaten hep yazıyodum. Rahatlıyor muyum, ihtiyaç mi bilmem. Günlük yanında blog da yazıyorum şimdi. Yazmalı bir hayat işte. Ay yazdıkça daha çok yazmak istediğim için rahatlayamıyorum. Hep yazcak bişiler çıkıyor yeni. Bir yazma savaşı gibi bu. İnsanın kendiyle savaşıyor. Daha çok yazmak için.

4-Geçiştirmek için yazdığınız oldu mu? Ya da bloğumu ihmal etmeyeyim diye demek daha sıcak bir ifade olur…

Ay yok. Bloga bir yazı yazıyorum, hemen yayınlıyorum heyecanla ve bir sonraki yazımı düşünüyorum. Kafamdakileri yazmaya yetişemiyorum ki. Keşke yirmidört saat yazabilse insan.

5-Yorumların niteliklerinden memnun musunuz? Yapay olduklarını düşündükleriniz oluyor mu? Burada ferdi bloglarız, hep aynı yere yüklenip, abone gibi sürekli oraya yorum yapmanın altındaki sebep ne olabilir sizce? O kişi; elliye varan yorumlardan memnun olur mu ki?

Ay ben memnunum yorumlardan. 500 yorum gelse de sevinirim yanii. Yorum yapmak da yorum almak da heyecanlı, insana kahkaha attırıyor.

6-Bir bloğu nesine göre değerlendirirsiniz? Tema ve blog düzenine mi, yazdıklarına mı? Ya da hepsi mi önemlidir?

Ne yazdığına bakarım. Neşeli, muzip, komik, enerjik yazıları severim meselası. İçtenlik iyidir. Öncelikle öğrenci bloglarını severim. Sonra, moda, kozmetik, yemek, gezi severim. Dizi kitap müzik film de. Günlük gibi yazanları da. Herkesi, her şeyi severim ben yaa.

7-Antipatik bulduğunuz bloglar var mı? Buna rağmen onlara da yorum yapar mısınız, eleştirel de olsa? Zira buna da ihtiyacımız var…

Antipatik bulduğum hiç yok. Herkese yorum yaparım ben. Hiç ayırmam. Ciddi bulduğum bloglar oluyor. Onlara da komik yorum yaparım ve sonunda ciddiliğini kırarım.

8-Aramızda olmaktan mutlu musunuz?

Hem de nasıl yaaa. Bebekler gibi mutlu ve şımarıkım ben blogdaaa.

9-Zaman zaman ters düştüklerimiz oldu. Bunu uzun sürdürür müsünüz? Yani büyük bir sorunmuş gibi mi algılarsınız? 

Ay ne ters düşmesi ayol yaa. Olmaz öyle şey bende. Kimse benle ters düşmez. Birini üzersem de ay ne uğraşırım ama yaaa gönlünü almak için filan. Ya ben çocuksuyum, nasıl ters düşülebilir ki çocuksu bir ruhlaa.

10-Blog tutmanın sizce yararları nedir?

Ne bileyim yani işte mutlu ediyor, çok mutlu. Burda aile gibiyiz. En yakın arkadaşlarım burada. Sabah uyandığımda yüzümü yıkar, yorum onaylarım önce, sonra gündelik hayat işte, gece de uykudan önce yorum onaylarım. Blog arkadaşlarımız da ayrıca iyi insanlar, komplekssiz, kültürlü, anlayışlı, hoşgörülü, komik.

Bu güzel mimi isteyen ve zamanı olan herkes yapsın işteeeeğğğğ.

15 Eylül 2018 Cumartesi

Film Seçkisi 22




Şeytanın Oteli 2

Fritt Vilt 2, 2008, Norveç

İlk filmin devamı. Kuzey gerilimi. İlk filmde kırda bir evde ölümler oluyordu. Filmin sonunda ölümlerin nedeni belli olmuştu. İkinci filmde de bitmiyor ölümler. İlki kadar iyi gerilim. Not:3/4

Şeytanın Oteli 3

Fritt Vilt 3, 2010, Norveç

İlk iki filmdeki gerilimin öncesine gidiyor. Otelde neden cinayetler başladı. Bir katil nasıl ortaya çıktı. Serinin son filmi. İlk ikisi biraz daha gerilimliydi. Not:3/4

Mavi Korku 2

Deep Blue Sea 2, 2018, A.B.D.

Yıllar önce çevrilen ilk filmin uzun yıllar sonra gelen devamı. Yine okyanusta bir araştırma istasyonu ve incelenen köpekbalıkları. Doğal yaşam şartlarından uzaklaşan balıkların çıldırması. Denizde aksiyon sevenlere. Not:3/4

Derinlerdeki Dehşet

The Meg, 2018, A.B.D.

Köpekbalıklı, balinalı dehşet filmlerinin şimdilik en yenisi. Jaws, Deep Blue Sea, Orca, Abyss gibi. Abyss bu türün en iyi filmi. Meg ise Megalodon adlı bir çılgın köpekbalığı. Jason Statham da bu kez suya atlayıp aksiyona karışıyor ve Meg  ile savaşıyor: Not:3/4

Yok Oluş

Annihilation, 2018, İngiltere

Seyri hoş, estetik bir bilimkurgu fantezi filmi. Bir kadının kocası kaybolur. Adam bir çevre deneyinin yapıldığı bir bölgede kaybolmuştur. Kadın, bu bölgeye giden bir ekibe katılır, bölgede tuhaf olaylar gerçekleşir. Not:3/4

14 Eylül 2018 Cuma

Günizi ve İzlekler



Günizi

En yeni edebiyat dergilerinden. İzmir çıkışlı.

Dördüncü sayısında Çeşme üzerine bir şiir ve ilçenin tarihi üzerine bir yazı var, ikisi de güzel. Şiir; “Çeşmeye geldim yayan/Dayan dizlerim dayan”.

Çeşme’de bir hapishane varmış. Diyelim bir düğün veya sünnet var, katılanlar hep birlikte hapishaneye de gider, oradaki arkadaşlarının da katılmasını sağlarlarmış, hapishanenin dışında çalar oynarlarmış.  Çarşıdan hapishaneye otobüs varmış. Oraya gidip mahpustaki tanıdıklarını görenler, içerde ziyafet de yaparmış, bazen geç kaldıkları zaman evlerine dönmezler, mahpushanede yatarlarmış. Gardiyan da “Ya burayı otele çevirdiniz” dermiş.

Dergide ilginç bir yazı var. Nazım Hikmet ile Peyami Safa’nın yaptıkları kavga. Yani, dergi ve gazetelerde yaptıkları kavga. Türk edebiyatında yazar kavgaları çok ünlü. Yazar egolarının şişkin olması normal. Bu ikisi de tartışmışlar. Safa, Nazım’a Cingöz Recai ağzıyla yanıt vermiş, Nazım’a alık oğlan diyor.



İzlekler

En yeni kültür sanat dergilerinden. Henüz ilk sayısı çıktı. Resim, sinema, fotoğrafçılık ağırlıklı.

Man Ray, Ümit Ünal, çeşitli sanat yazıları, ülkemizin gelmiş geçmiş en iyi sanat eleştirmenlerinden Sezer Tansuğ, dergide yer alan birkaç konu.

Bir de Yeşilçam emektarları ile sohbetler var ki çok hoş. Yeşilçam’da karakter oyuncularına “yardımcı aktör” denirmiş, küçük rollere çıkanlara da figüran değil, “oyuncu” denirmiş. Film çekimlerinde ölen çok olurmuş ekipten, elektrikten ölen, kalpten giden.

13 Eylül 2018 Perşembe

Çekilişler ve Okunası Bloglar



Berfçe

Şirin arkadaşımız çekilişle kitap veriyoooo.




Kitap Eylemi

Eylem arkadaşımız çekilişle kitap veriyoooo.




Mai

Kadriye arkadaşımız nefis ve duyarlı yazılarına devam ediyooo.




Çınar

Okul nedeniyle arada bir mola verse de o hep aramızda vee okulu, dizileri, filmleri ve hayatı anlatıyor. Çok hoş bir dille. Okumayı çok sevdiğim bir blogu var onuun.




Anne Kaleminden

O kadar duygulu, duyarlı ve güzel yazıyor kii.




Kitaptan Filme

Kitaplar, filmler, uyarlamalar konusunda mükemmel bir blogu var arkadaşımızın.




İlayda Şen

En şirinlerimizden oldu o hep yazıları da hep kısa ve sevimli.




İlkay Özgür

Öyküleri, denemeleri, kültür sanat yazıları, filmler, kitaplar. Çok çok iyi yazan arkadaşlarımızdaaan.




Aforizmik Kalıntı

Her şeyi iyi yazan arkadaşımız öykülerde en iyiiii.




Ahsen Şimşek

Yıllardır ilginç yazılarıyla aramızda hep aktif olan ve hiç tükenmeyen arkadaşımız.




Gezginay

O artık bir klasik. Yıllardır aramızda veee fotoğrafçılık meraklısı olduğu için öncelikle fotoları dikkat çekici.



12 Eylül 2018 Çarşamba

Müzik Seçkisi 17



Sebastian Roca-Drinking On My Own
Feng Suave-Sink Into The Floor
Burcu Güneş-Yoh Yoh
Walker Brothers-The Sun Ain't Gonna Shine Anymore
Sting-La Belle Dame Sans Regret
Dilan Ekinci/Paul Dwyer Düet-Deriko
Bahadır Sağlam-Kır Papatyası
Kalben-Haydi Söyle
Baba Zula-Bir Sana Bir de Bana
Ross Daly-Hatif
Najat Al Saghira-Ana Bashak El Bahr
Christina Aguilera-Beautiful
Sacred Spirit-Yeha Noha
Titanic-Ballad of Rock'n Roll User
Margot Bingham-Farewell Dady Blues
Nouvelle Vague-Fade To Gray
Peter Hammill-Modern
Joy Division-Love Will Tear Us Apart
Patti Smith-Rock'n Roll Nigger
The White Buffalo-Oh Darling, What Have I Done?

11 Eylül 2018 Salı

Karma



Lahitin içine düştüm. Lahitteki küpleri kırdım. Müzedeki Tanrı heykelleri küplere bindi. Utandım, çıktım lahitten, hoplaya zıplaya bir yerlere gittim, Heidi gibi. Yanımda da bir kuş vardı, sarı yeşil. Festival vardı. Yan yana üç alan vardı. Birinde akrobatlar, birinde deniz canlıları, diğerinde orman canlıları. Balıklı olana girdim. Çıktım, bir ofis vardı, veterinerler vardı, festival için hazır duruyorlardı herhalde. Veteriner kadın kötüydü belli, sanki bir şeyler planlıyordu. Ben de öğrenmeye çalışıyordum. Ama hepsi rüyaydı.

Anneme bir şey sordum, odasından biraz yüksek sesle cevapladı. Ters anlamadım. Aklıma kötü bir şey gelmedi. Neyse on dakika sonra geldi yanıma, ben az önce bağırmadım, yanlışlıkla sesim yüksek çıktı , dedi. Bu da rüyaymış. Annemi özledim demekkisi.

Bu rüyalar alışkanlık tabii ki bende. Rutin gece hayatı sanki. Otomatik Portakal’da var ya, rüya dikizcisi, rüya görmek değil de rüya dikizlemek. Kahvaltı yaparken şirin Gumball izleyip, gülmekten ölüp gece gizemli rüyalar görmek de ilginç yani. Eskiden bir Samuray Jack vardı, dayımla izlerdik onu. Küçükkene hikaye kitabı okumazdım pek ama Küçük Denizkızı’nı okurdum. Filmi olursa veya çizgi filmi olursa izlerdim.

Totoro’yu, tavşanları, ruhları sadece o filmdeki kızlar görebiliyormuş. Anneleri hasta olduğu için görüyorlarmış, annelerinin yüzünden. Toz tavşancıkları var mı acaba gerçekten de. Vardır herhalde. Mistik bir şey gibi onlar. Mistik şeylere inanınca insan inanıyor işte. Mesela, bir sorunun var ve iyi mi kötü mü olacak bilmek için, suya sorabiliyoruz. Muslukta suyu açtığımız zaman su bir anda fışkırıyorsa iyiye işaret değil, sakin akıyorsa bu iyi. Denedim hep oldu. E sonuçta atalarımız Kızılderili, hepimizin olduğu gibi, normal yani gizemli durumlar.

İnsan arada karmasını düzeltmek istiyor, tuhaf şeylere inanırsan daha kolay düzeliyor. Mesela on gün boyunca mayalanan bir hamur varmış. Küçücük hamur bile balon gibi oluyor zaten yarım saatte. On gün beklersen mutfakta kendi egemenliğini ilan eder bu maya. Eve bir giriyorsun, mutfaktan bir maya canavarı çıkıyor, gittikçe büyüyor, kapıdan pencereden çıkıyor, sokakta devleşiyor. Ne hamur işi yapılır ama ondan.

10 Eylül 2018 Pazartesi

Rum



Yıllar önce aldığım ama kaybettiğim altın kolyeyi sürpriz bir şekilde buldum. Çamaşır makinesinin içinden çıktı. Zinciri kaybolmamıştı. Kolye kaybolmuştu. Makinenin kapağındaki lastiğin içine girmiş. Gözüme hiç çarpmamıştı yıllardır.

Dedim artık bunu kullanmayım, satayım. Gittim Kapalıçarşı’ya, girdim bir kuyumcuya. Kuyumcuyla konuşurken dükkanda bir de anne kız vardı. Anne otuzbeş yaşındaymış, kızı da onbeş yaşında. Anne gencecik yani.

Kuyumcu kahve getirtti hepimize. Bir yandan alışveriş bir yandan da sohbet ettik. Anne kızın hikayesi çok hoştu. Yunanlı bir anne kız. Annenin adı Katerina imiş, kızının adı da Theodora.

Katerina, Atina civarındaki bir kasabada yaşıyormuş. Kadın, uzun boylu, yeşil gözlü, çok hoş güzel bir kadın, irice görünümlü. 15.5 yaşında evlenmiş, görücü usulü ile, hem de bir Türk ile, orada yaşayan bir Türk ailesinin oğlu ile.

Bir süre sonra İstanbul’a gelmişler. Adam, bir restoran açmış. Ekonomik durumları iyi imiş. Kadın, aileden Rum Ortodoks, orada babanın dini geçerli oluyor, annesi örneğin Katolik imiş. Katerina, İstanbul’da bu kiliseye gidiyor. Theodora da aynı şekilde. Ancak baba Türk tabii, normalde babanın ait olduğu kuruma gidilir. Yani camiye gitmesi lazım ama demek ki Theodora kendini Yunanlı hissediyor.

Theodora da Allahtan gelen demek bu arada. Katerina’nın Yunanistan’da yedi kardeşi daha var, hepsi de yine Rum Ortodoks kilisesine giden.

Theodora’nın tek şikayeti ise restoran işleten babasını çok az görebilmesiydi.

9 Eylül 2018 Pazar

İzgören Kitapları



Ahmet Şerif İzgören

Uçan Halı Babam

İzgören Yayınları

Yazarın genel çizgisinin dışında olan bu kitabı belki de kitaplarının arasında en güzeli. Çünkü bu kitap bir anı kitabı ve babasını anlatıyor. Babasının geçmişi, ailesi, yazarın annesiyle tanışması, yazarın doğuşu ve ailenin genişlemesi. Fotoğraflarla da zenginleşen kitabı okumak keyifli ve duygulu. Günümüze dek geliyor kitap. Anı kitabı sevenlere. Not:3/4

Moks

Elma Yayınları

Kitabın özelliği, sevmezseniz iade edebilirsiniz ve ücreti ödenir, diyor, ne zaman isterseniz diye belirtilmiş. İş, bilgi, iletişim, kurumsallaşma gibi konularda önerilerde bulunuyor ve yerel ve dünya çapında örnekler de var. Konuyu sevenlere. Not:2/4

Süpermen ve Uğur Böceği

Elma Yayınları

Sevimli bir kitap. İçinde yaşamdan kesitler var. Hayatımızın içinden sıradan insanların sıradan olmayan yaşamları. Erdemli durumlar, kararlar. Yani, ders gibi olan olaylar. Hafif bir kitap. Kısa hayat öykülerini sevenlere. Not:2/4

8 Eylül 2018 Cumartesi

Yeryüzüne Dayanabilmek İçin




Tezer Özlü

YKY

Tezer Özlü, edebiyatımızın en iyilerinden ve ayrıca Sevim Burak, Sevgi Soysal, Leyla Erbil, Nazlı Eray, Tomris Uyar gibi kendine en özgü yazarlardan.

Çok fazla eseri yok çünkü hayatı hastalıkla geçmiş. Yine büyük yazarlarımızdan Demir Özlü’nün kardeşi. Kısa hayatında birkaç kitap yazabilmiş. Türkçe de Almanca da yazıyor. Almanca’dan dilimize çevrilen kitabı var.

Çocukluğun Son Geceleri, Yaşamın Ucuna Yolculuk gibi iki çok iyi romanı var. Eski Bahçe Eski Sevgi, Kalanlar, Zaman Dışı Yaşam, Leyla Erbil’e Mektuplar gibi birçoğu ölümünden sonra basılan kitapları da bulunmakta. Ayrıca, Ferit Edgü’ye Mektuplar da daha sonra basılan kitaplarından.

Kendisi 1950 kuşağı denilen kuşaktan. Ferit Edgü, Sezer Duru, Bilge Karasu gibi. Genelde kişisel diyebileceğimiz bir stili var. Kafka ve Oğuz Atay gibi.

Bu kitabında bir zamanlar dergilere yazdığı sanat yazıları yer alıyor. Kafka, Sevgi Soysal, Almanca yazanlar, Zweig, Herzog, film festivalleri, yazar Peter Weiss üzerine yazılar, edebiyat ödülleri, sinema yazıları. Yazılar, zamanında Milliyet Sanat, Gösteri gibi dergilerde yayınlanmış.

Özlü’nün kurgu dışı yaşamını ve düşüncelerini öğrenmek için iyi kitap. Almanca ve Türkçe düşünüp yazan yazarın edebiyat ve sanat bilgisi, görüşleri elbette çok güçlü.

Ama ilk kez okuyacaklar, onu okumaya romanlarından başlasın.

Not:3/4

7 Eylül 2018 Cuma

Momo




Michael Ende

Pegasus Yayınları

Tüm zamanların en iyi çocuk romanlarından. Pal Sokağı, Küçük Prens, Pippi Uzunçorap gibi en iyiler arasında ilk beşe giren romanlardan. Bir çocuk romanı olsa da büyüklere daha faydalı. Bir küçük kız büyüklere ders veriyor çünkü. Onlara zamanı öğretiyor.

Kitabın ana konusu zaman. Zamanı iyi kullanmak isteyen, verimli kullanmak isteyen bizlerin düştüğü durum. Bunu Momo adlı minik bir kız yoluyla anlatıyor bize.

Momo, bir şehrin kıyısındaki tiyatro harabelerinde yaşayan kimsesiz bir kız. Oraya nasıl geldiği belli değil. Zamanla çevredeki insanlar onu keşfediyor ve gelip onunla zaman geçiriyor. Momo, iyi bir dinleyici. Herkesi dinliyor. Dinlediği için de herkes mutlu.

Bir süre sonra duman adamlar adlı bir grup ortaya çıkıyor. Kendilerine zaman tasarrufçusu diyorlar. Bu insanlar şehir halkını etkiliyor ve herkes hızlı bir yaşam sürüyor, zaman, başarı ve para peşinde koşuyorlar.

Momo’nun çevresinde kimse kalmıyor ve o da yalnız kaldığı için bu zaman sorununu çözmek istiyor. Hora Usta adlı bir zaman ustası ve bir kaplumbağa ile zamanı yine yavaşlatmanın yollarını arıyor.

Roman, ikinci bölümde biraz fantastik romana dönüşüyor. Ancak bu fantastik öğe yine zamanın önemini anlatmak için bir araç sadece.

Sonuçta, zamanı yavaş yaşamayı anlatan önemli bir roman. Ne kadar yavaş yaşarsan o kadar ileri gidersin, zamandan tasarruf etmek istedikçe zaman kaybediyoruz, gibi anlamlı sözler de var.

Kaçırılmaması gereken, defalarca okunması gereken bir başyapıt.

Not:4/4

6 Eylül 2018 Perşembe

Bloglardan Seçmeler



G.Srı

Sevgili şirin arkadaşımız bir kitap hediye etkinliği düzenledi. Kitap hediye edecek yani. Katılın işte.


Beyda

Sevgili Beyda da kitap çekilişi yapıyoooo.


Oğluyla birlikte düzenlediği blog keşif etkinliği de devam ediyoooo.


Öğretmen Kedi

Aramıza yeni katılan arkadaşımız çok tatlı anlatıyor. Okul, yurt, bölümü ve başka konulardaaa.


Miray

Yepisyeni arkadaşımız çok şirin ve okudukça güldüğüm bir yazıyla aramıza katıldıııı.


Süveyda

İki kızkardeşin açtığı yeni bir blog daha aramızdaa. Öncelikle diziler, kitaplar, filmler üzerine yazsalar daaa diğer konular da var, tarifler gibii.


Kozmetik Psikolojisi

Çanta hediye ediyooooo psikolog arkadaşımııız.


The İpekk

Şirinlerimizden İpek kahve ile ilgili nefis bir yazı yazdıııı.


Uyuşuk Hayalperest

Çook eskilerden olan arkadaşımızın son iki yazısı çokoş. Kurbağa ve kek üzerine yazılar.


Pınar Çobanoğlu

Kirpiklerimi Nasıl Uzattım? adlı yazısı keyifliii.


Titania'nın Çöplüğü

O artık iyice eskilerden olduuu. Ara vermişti bir süre ama şimdi yine bizimle, iyi de yazar zaten.


5 Eylül 2018 Çarşamba

Karmen



Mahallede birkaç binayı yıktılar, kentsel dönüşüm mü ne varmış. Her taraf kaya oldu, moloz oldu. Ortalık savaş sonrası gibi, distopya gibi. Yıkıntılar içindeyiz. Yani şimdi Afrin’den bir özel harekat askeri gelse, bizim sokağa baksa, burada yabancılık çekmiyorum, burası da bizim Afrin gibi der. Ben de diyorum ki, burada yıkıntılar içinde bir konser verilsin. Afrin Rock Festivali, Afrock, kaya moloz festivali, yıkıntılar arasında konser. Kentsel dönüşüm festivali.

Sabah bakınca pencereden, bu sabaha beni böyle başlatmaya kimsenin hakkı yok, diye düşündüm. Bir de yıkarken internet kablolarına da zarar vermişler, net bir gidip bir geliyor. Yani hiç net değil. Net net değil, mahalle mahalle değil. Hiçbir şey olması gerektiği gibi değil. Hiçbir şey de hiçbir şey değil zaten. Zaten bile zaten değil. Hani sorarlar ya, müdür müdür müdür? Müdür acaba gerçekten müdür müdür ki, yoksa başkan mıdır?

Sokakta komşularla yıkıntılar hakkında ve yıkıntılar arasında konuşurken biz yıkılmamıştık. Ayakta konuşuyorduk. Bizi yıkamadılar diye kahkaha attık. Evler yıkılsın ama biz yıkılmayalım diyorduk. Eh sohbet ederken laf lafı açtı. Hazır dinleyecek insan bulmuşken bir teyze anlatmaya başladı. Konuşması gelmiş olmalı.

Teyzenin akrabası, bir gemi kaptanı imiş. İstanbul’daki gemilerden birinde. Kaptan Türk tabii. Kaptanın bir arkadaşı varmış. Rus. Rus’unda bir kızkardeşi var. Kadının kocası ölmüş ve bir de kızı varmış. Bu kadın, o gün abisi bizim kaptanın yanına gideceğini söylediği için kaptanın gemisine geliyor, abisini görmeye. Bizim kaptan kadına anında aşık oluyor. Rus’a söylüyor bunu. Rus da kızkardeşine söylüyor. O kadın da, demiş ki, bu kaptan eski kocama benziyor, ölmüş kocama, tamam onunla evlenirim demiş ve evlenmişler. Rus kızın adı Karmen’miş. Ne güzel isim.

4 Eylül 2018 Salı

Günler



Baş örtüsü için iğne kullanırlar ya, iğneler ortalıkta oldu mu, kutunun içinde olmadı mı, mesela bazen lavaboya bırakırlar iğne kutusunu aynaya bakarken, o zaman aynaya yaklaşamam, sivri şeyler, iğneler korkunç geliyor bana. Ama aşı iğnelerinden ürkmem.

Bir dolu dizi izleyince not almak lazım, hangi dizi bu hafta Türkçeye çevrildi diye. Ekrana not kağıdı açmak lazım.

Rüyamda İstanbul’da sokaklarda dolaşmıştım, metal madde patlıyordu, zehirli gaz yayılıyordu, İstanbul’da sonradan oldu bu olay gerçekten de, fabrikadan zehirli gaz yayılmış, insanlar evlerinden çıkamamış, zehirlenmemek için. Rüyamda ben de evden çıkmayın diyordum. Şaşırdım haberi görünce, ne kadar da benziyor diye.

İnsan beyni ve hafızası değişik. Bazen şey olur ya hani fotoğraflara bakarız ve anlatılanlar olur fotoğraflarla ilgili sonra onları biz yaşadık sanırız. Annemizin düğününü hatırlamak gibi. Ben küçükken annemin babamla düğününde olduğumu sanırdım öyle hatırlardım, fotoğraflara baka baka.

Aquapark canım çekiyor herhalde. Rüyamda aquaparkta bir köpeği kurtardım, boğuluyordu az daha. Başkalarını da kurtardım, aquaparka yağmur yağdı, havuzlar taştı, yüzme bilmeyenler vardı.

Bir kitap varmış. Hayatı Anlama Kılavuzu galiba adı. Paketli, almadan önce içini açamıyorsunmuş. İlk sayfasında kılavuz sensin yazıyormuş. Geriye kalan bütün sayfalar boşmuş. Bir de pahalıymış. Alanlar hayal kırıklığına uğramış olmalı. Ben de acaba insanları anlama sanatı diye böyle bir kitap mı çıkarsam.

Laptopu kapatmaya üşeniyorum. Açık kalıyor gece ama sıcakta şarj uyarı veriyor, yakında bozulabilir diyor. Belki sıcak değil de nemdendir.

New York’u çevirirken New York diye bırakıyorlar, Niyork demiyorlar ama Pamukkale’yi çevirirken Cotton Castle diyorlar, tuhaf. Yani şimdi Eskişehir’i old city diye mi çevireceğiz, her şehirde bir old city, yani eski şehir var.

Rüyamda asansör durdu, çıkamadım. Sonra, kahve içerken kafede, denize sıfır kafe, birden iki metrelik dalgalar geldi üstüme, insanlar yüzmeye başladı. Ben de kahvemle suyun üstüne durdum. Dalgaların içleri görülüyordu, yeşil mavi. Bir de uzaylı vardı dalgaların arasında. Yosun gibiydi, el kadar boyu vardı. Su uzaylısıymış o. Yosun yeşili ama dikkatle bakarsan gözlerini görebiliyorsun. Dünyaya istilaya gelenlerin öncüsüymüş filan. Sonra sular çekildi, uzaylı geldi masama oturdu, kahve içtik. Ya dedim ya şimdi beni zehirlerse.  Yeni kahveyi önce ona içirdim.

3 Eylül 2018 Pazartesi

Hayat



Düğünler için altın almak zorlaştı. Pahalanıyor. Altını artık sadece düğünler için alıyoruz. Geçen marketten patates, soğan, peynir, çay aldım, altmış lira ödeyip çıktım. Şu Çaykur sarı olanı seviyorum o da hep artıyor fiyatı.

Kasadaki kıza sular nerde dedim, suyum daha gelmedi, dedi, sütler nerde dedim, sütüm daha gelmedi, dedi. Henüz gelmemiş dağıtım. Yumurtalar da yok. Yumurtalıklarım daha gelmedi, dedi. Farkında olmadan, sonra fark ettik ve kahkaha attık. Ay çok terbiyesiziz, diyerek.

Sıcak ama insan yine de boğazını üşütebiliyor. Biraz hava değişimi olunca hastalanabiliyoruz. Grip olmasam bile azıcık üşütsem hemen gözüm falan şişiyor. Bu yüz göz şişmesi de bir gelenek bende.

Akşam evde otururken yan odadan ses geldi, gittim bir şey bulamadım, ses yine geldi ama, galiba balkondan geldi tıkırtı, bir şey göremedim, balkon kapısını kapattım. Sonra da odaların ışığını açık bıraktım, izlemediğim halde maç açtım, sesini açtım.

Çizim sehpası yaptım, boyalarım hazır duruyor hep. Kore dizilerinde hep bir anne sorunu oluyor, çocuklar anneleri ile sorun yaşıyor, bir de kardeşlerin arasında birisi kötü ve kıskanç oluyor.

Bir oyun var, pc oyunu, kalede uyanıyorsun, hiçbir şey hatırlamıyorsun, karanlıkta panik atak geçiriyorsun, hep ışık olmalı, labirent gibi kale, oradan çıkmaya çalışıyorsun. Rüyalarıma benziyor.

Yan komşu gece birde yüksek ses müzik dinliyordu, beş altı kişi toplanmışlar herhalde, müzikler aynı türden de gitmiyor. Bir de bazen durduk yere bağırıyorlar ya da gülüyorlardı, sinir oldum. İlk başta dedim belki küçük çocuklar bir de kutlama yapıyorlarsa bi sakin olayım dedim ama hiç durmadılar iki saat boyunca. Ben de duvara vurdum önce nineler gibi. Duvara geri vurup dalga geçtiler ve devam ettiler. Yarım saat sonra da susmayı başardılar. İnsanların kederinin doktoru zamandır işte.

2 Eylül 2018 Pazar

OA ve Olive




Biraz doğaüstü biraz bilimkurgu ve ilginç, değişik bir dizi. İzlediğimiz hiçbir diziye benzemeyen.

Özgünlüğü, yazar ve yönetmenlerden geliyor. Brit Marling ve Zal Batmanglij ikilisinin yazıp yönettiği dizide bu ikilinin hep yaptığı gibi Brit Marling başrolde. Bu ikili birlikte çalıştıkları yönetmen Mike Cahill ile birlikte kendilerine özgü bir sinema evreni oluşturdular.

Bu grubun dikkate değer filmleri var. Gizli Oyun, Sesimin Etkisi, Başka Bir Dünya, Kök gibi. Hepsi izlenir.  Bu grup genellikle doğaüstü, gizem, inançlar, tutkular, mezhepler, ayinler, tarikatlar ve benzeri konularda film çekiyor.

OA da fazlasıyla değişik, zor, pür dikkat izlenmesi gereken şaşırtıcı bir dizi. Anlamak hiç de kolay değil. Yazar ve yönetmen bunu bilinçli yapıyor. Konu, sonu, her şeyi açık dizinin. Bize kalıyor sonuç. Hatta izlediklerimizin hepsi birer kandırmaca bile olabilir. Belki de hepsi yalandı, hayaldi. Veya hasta bir beyinden çıktı hepsi. Veya tümüyle gerçekti.

Dizi, ölümden dönenler üzerine kurulu. Ölüme yaklaşıp da ölmeyenler bir araya geliyor ve ölecek insanları kurtarmaya çabalıyor. Acaba insanlardan melek olabilir mi? Melekler, ölümün geldiğini hissedip ölecek olanlara yardım edebilirler mi?

Ufak bir kız bir gün bir kaza geçirir. Ölmez ama kör olur. Bir süre sonra da kaybolur. Yedi yıl sonra döner ailesine ama gözleri görüyordur. Yedi yıl boyunca neler olmuştur kızın hayatında? Ailesine dönüşü bir başlangıçtır ama neyin başlangıcı?

Dizinin başı, olayların gelişimi, ileri geri gidişler ve tüyler ürpertici bir sonu var. Başı da ortası da sonu da hiç beklenmedik. Garip bir dizi ancak çok etkileyici. Ayrıca dizinin son on dakikası büyüleyici.

Bu arada bir de anlıyoruz ki insanları ancak kalp ve dans kurtarabilir.

Mükemmel dizi arayanlara.




Olive Kitteridge

Başrolde Fargo’nun unutulmaz oyuncusu, Üç Billboard filminden de bildiğimiz Frances McDormand var. O, Meryl Streep, Julianne Moore tarzı oyunculardan, yani karakter oyuncusu. Bu dizide de her zamanki kusursuz oyunuyla keyif veriyor bize.

Olive, bir matematik öğretmeni, biraz huysuz, sert, problemli, sinirli, depresif ama aynı zamanda iyi öğretmen, iyi insan. Sertlikle kendini saklıyor. Düşüncesiz gibi gösterse de kendini yufka.

Eşi ise pamuk gibi, papatya gibi, yumuşak, anlayışlı. Eşini de seviyor. Bu ikisi çok didişiyor ancak birbirlerine düşkünler. Öyle evli çiftler vardır ya. Hep kavga ederler ama severler de, birbirlerine özen gösterirler.

Yaşadıkları yer de Olive gibi huysuz biraz, mutsuz herkes. Sanki herkes zorla yaşıyormuş gibi. Olive’ın eşi belki de en mutlu insan yöredeki.

Dizi, bu ikisinin yaşam boyu hayatını gösteriyor bize. Birlikte yaşlanıyorlar. Kasabanın diğer insanları, bu ikilinin akrabaları, çocukları, bu ikili ve çevresi.

Dizi, bildiğimiz İngiliz klasikleri havasında. Bir olay yok, sadece doğal, sıradan insan yaşamı var.

Aksiyon olmasa da çok insancıl.


1 Eylül 2018 Cumartesi

Müzik Seçkisi 16


Gene Pitney-24 Hours from Tulsa
Saad Lamjarred-Casablanca
50 Cent-Candy Shop ft. Olivia
Cihan Mürtezaoğlu-Sen Banasın
Gary Jules-Mad World
Ikon-Killing Me
Sedef Sebüktekin-Sen İstersin
Son Feci Bisiklet-Bu Kız Beni Sever
Ghazal Shakeri-Sen Geceyi Ben İse Mumu
Olöf Arnalds-Eg Umvef Hjarta Mitt
Nova Norda/Canozan-Boşver
Miley Cyrus-Jolene
Melek Mosso-Arzular Arsız
Can Ozan-Delirmiyorsan
Aleyna Tilki-Yalnız Çiçek
Hayko Cepkin-Ölüyorum
Ceylan Ertem-Odalarda Işıksızım
Imagine Dragons-Natural
Barış Manço-Hemşerim Memleket Nire
Burcu Güneş-Minnet Eylemem

veee

Sevda Ateşi-Şiir (Fatofotan ve Berika'nın Günlüğü)

Reşat Nuri ve Tess



Yeşil Gece

Reşat Nuri Güntekin

İnkılap ve Aka Yayınevi

Yazarın, Cumhuriyetin kuruluşu zamanlarını anlatan romanı. Cumhuriyetçilerle Cumhuriyet öncesini yaşayanların çatışmasını anlatıyor. Toplum ikiye bölünmüş gibi.

Şahin adlı bir öğretmenin hayatını okuyoruz. Kendisi yoksul ve İstanbul’da. Önce medreseye girer, dini eğitim alır. Ancak sonra öğretmen okuluna gidip öğretmen olur. Dini bilgisi de olan bir öğretmen.

Daha sonra bir ilçeye tayin olur. Orada, yeni yönetim ile eski yönetim taraftarları arasında kalır. Bir anlamda ilericilerle tutucular arasında. İlçede birçok olay olur.

Daha sonra ise Yunanlıların işgali gelir ve Kurtuluş Savaşı. Şahin, tekrar ilçesine döner ve toplum yine ikiye bölünmüş durumdadır.

O dönemleri anlamak için okunur.

Not:3/4




Bir Sırrım Var

Tess Gerritsen

Doğan Kitap

Yazarın yine bir Rizzoli-Isles ikilisi romanı. Dizi filmi de olan bu ikili yazarın en sevilen kahramanları.

Cinayetler ve cinayetlerin üzerindeki işaretler. Olaylar ilerledikçe cinayetlerin geçmişteki sırlara bağlandığını görüyoruz. Geçmişteki taciz olayları bugünün cinayetlerini getiriyor. Ortaya çıkarılması hiç de hoş olmayan gerçekler. Rizzoli-Isles yine çözüyor. Tess ve bu ikiliyi sevenler keyifle okuyacaklardır. Not:3/4

31 Ağustos 2018 Cuma

Polis ve Çöp Adam



Polis

Doğan Kitap

Kuzey polisiyesinin en iyilerinden Norveç’li yazarın şimdilik son Harry Hole macerası. Harry Hole, onun detektifi. Bu roman, polisiye sevenler için mükemmel. Polisleri öldüren bir seri katil. Polislere telefon edip onları bir suç mahalline çağırıyor ve orada öldürüyor. Ölümler de daha önce çözülmemiş davalarla birebir aynı. Katil, çözülmemiş davalara karışan polisleri teker teker öldürüyor. Hole ve arkadaşları da katilin peşinde. Kurgusuyla, heyecanıyla, detaylarıyla kusursuz bir polisiye roman. Not:3/4



Çöp Adam

C.J. Tudor

Pegasus Yayınları

1986 yılında bir grup çocuk birlikte zaman geçiriyorlar. Tebeşirle yerlere işaretler çizip haberleşiyorlar. Kasabada ölümler gerçekleşiyor. Aradan 30 yıl geçiyor ve 2016 yılında bu arkadaş grubuna tebeşirle mesajlar geliyor ve otuz yıl önceki sırlar ortaya dökülüyor. Sonu biraz karışık olsa da iyi polisiye. Sevenlerine. Not:3/4

Power ve Hidden




Power

Sürükleyici, aksiyonlu, merak uyandırıcı bir suç dizisi.

Ghost takma adlı Jamie gece kulübü işletir. Aynı zamanda da uyuşturucu dağıtıcısıdır ama bunu kimse bilmez. Kardeşi gibi sevdiği Tommy ile ortaktırlar. Ghost mantıklı bir lider, Tommy ise bıçkın delikanlıdır.

Ghost, yükselmek, para kazanmak ve sonra da yasadışı işleri bırakıp yasal işler yapan bir iş adamı olmak ister. Tommy ise yasadışını daha çok sever. Ghost bu ikili hayatla birlikte aile hayatını da sürdürür, evlidir, çocukları da vardır. Ancak onlar da hep tehlike altındadır.

Böyle bir yaşam sürerken hukuk insanlarıyla ilişkileri olması da normal. Savcılar, polisler peşindedir ama onun için çalışanlar da vardır. Zeka ve güçle bütün belaları atlatmanın yolunu bulur. Birçok başarılı, mutlu, başarısız, mutsuz zamanları da vardır.

Dizi, şık, havalı, müzikler iyi, oyuncular iyi. Beşinci sezonu bitmek üzere, gelecek yıl altıncı sezonu gelecek. Genelde gecelerin ve sokakların hikayeleri. Suçlar da daha çok böyle işlenir zaten.

Klas ve klasik bir suç öyküsü. Seyri çok hoş.








Hidden (Craith)

Şimdilik birinci sezonu biten bir suç, cinayet dizisi. İkinci sezon hakkında şimdilik bir bilgi yok. Aslında ikinci sezonu olabilir, ilk sezonda olay çözüldü, ancak aynı polis ekibi yeni davalara bakabilir.

İngiliz dizisi, kısa ve bölümler yaklaşık birer saat. Dizinin çekildiği ortam nefis, İngiltere kırsalı, Galler’de Snowdonia bölgesi, doğa, dağlar, nehirler.

Bir küçük şehre bir kadın polis gelir. Çocukluğu burada geçmiştir. Hasta babasına bakmak için döner. Döndükten sonra, bir genç kız cesedi bulunur. Daha önce de öldürülen kızlar vardır. Yöre polisi araştırmaya başlar.

Bizler ise katili en başından biliriz. Buna rağmen çok heyecanlı. Bir yandan polisleri izleriz, diğer yandan katili. Dördüncü bölüm, örneğin, sadece katilin evinde geçiyor ve dizinin belki de en heyecanlı bölümü.

Son iki bölümde polis ve katilin hareketlerini izleriz. Son iki bölümde ivme artıyor ama dizi genelde sakin. Belki o huzurlu doğa nedeniyle böyle.

Polis soruşturması ve cinayet sevenlere. Dizinin bir hoş yanı da İngilizce ile birlikte Galce de konuşulması. Galce eski ve tuhaf bir dil. Olayların atmosferine yakışıyor.

30 Ağustos 2018 Perşembe

Hippi ve Varoş



Hippi

Paulo Coelho

Simyacı yazarının otobiyografik romanı. Yazar, yaklaşık elli yıl öncesini, çiçek çocukları, hippiler zamanını anlatmış. Büyüklerimizden hep duyarız, hippi gibi, yani uzun saçlı, kirli saçlı, bitli insanlar. Bu tabii ki dışarıdan bakış, şekilsel. İkinci Dünya Savaşından sonra barışı isteyen kişiler onlar. Düzene uymak istemeyen, barışçı ve sevgiye önem veren insanlar. Bu romanda, yazarın kendi kişisel deneyimi ve yolculukları yer alıyor. Katmandu’ya giden bütün hippilerin yolunun düştüğü İstanbul’a da geliyor. Hafif, sevimli, önemsiz bir kitap. Not:2/4





Varoş

Mustafa Yurthan

İletişim Yayınları

Varoşların romanı, şehrin dış mahallelerindeki yaşam. Kaybolmuş küçük, sıradan insanlar, gündelik hayatları. Roman karakterleri aynı paragraf içinde arka arkaya konuşabiliyor. Yani, romanın anlatıcısı olayları aktarırken araya diğer karakterler girip konuşuyor. Bu da hoş bir buluş olmuş. Birkaç varoş karakterinin hayatını okuyoruz. Not:3/4

29 Ağustos 2018 Çarşamba

Kolye



İlkokuldayken okula servis ile gidiyordum. Çok sayıda öğrenci olduğu için servis büyük bir otobüstü.

Her sabah okul çantası ve yemek çantası ile otobüse biniyordum. Aynı otobüste bir çocuk vardı. Adı Oytun. Çocukluk aşkı işte. Hep onun yanına oturmaya çalışırdım. Onun haberi bile yoktu ama ben de çok utanırdım.

Bir de berber çırağı vardı. Servise bindiğim durağın arkasında berber dükkanında çalışıyordu. Onun da adı İdris idi. Bu çocuk da benden hoşlanıyormuş, benim de bundan haberim yoktu.

Bu İdris her sabah durağa benden önce gelirmiş. Servise biner otururmuş. Ben servise binince, onun oturduğu yere gelince, o servisten inermiş, bana yer tutarmış, ben de o yere otururdum.

Sonra bir gün İdris bana bir kolye verdi, serviste, hemen indi sonra da. Aradan yıllar geçti. Lisedeyken ben yazları dondurmacıda çalışıyordum, yani dondurma satıyordum. Para kazanmak hoşuma gidiyordu. Ama hep işimden de şikayet ederdim. Eve geldiğimde her yerim dondurma kokuyor derdim. Dondurma nasıl kokuyorsa artık.

Oytun ile bir daha karşılaşmasak da o yaz İdris gelip benden dondurma almıştı. Gülüşmüştük. Tabii ki bir şey konuşmadan dondurmasını alıp gitmişti.