6 Mart 2018 Salı

Çocuktum



Özlem seline tutulmak, farkında olmadan yürümek demekti sokaklarda. 

Çok şey değişmişti  yürüdüğü yollarda, belki de öyle zannediyordu. Yeni binaların inşaatı kurulmuştu, başkalarının bıraktığı izler ve bir sürü anıların üzerine. 

Bunun dışında  her şey aynı sayılabilecek derecede. Hala çingene sokakları kokardı orası ve aynı zamanda  hala şehrin göbeği sayılmaya devam ediyordu.

Bin çeşit insan vardı yine yollarda, biri gider diğerinin yerini başkası alırdı. Yürümeye devam etti, gelip geçti arnavut kaldırımlarından, önünden geçen insanlar maziden gelen bir ses gibiydiler, o yıllardaki silüetlerin  sesine şaşırtıcı şekilde benziyorlardı. Hayatta her şeyin  birbirine benzemesi, insanlara geçmişlerini unutturmamak  için bir ikazdı  sanki.

Hiç sözünü dinlemediği dedesinin, ilk kemoterapiden dönüşünü bu yolda beklemişti, yıllar evvel onu kısa bir süre sonra kaybedeceğini hissetmişçesine sarılmıştı, tutunmuştu beyaz gömleğinden, başını göğsüne yaslayıp, ilk defa anlamıştı o gün aslında, hayatta en çok atıştığımız insanların, en sevdiklerimiz olduğunu.

Dedesi  hayatını yitirdiğinde en son ona  burada veda etmişti, çünkü o sınırdan daha fazla yaklaşmasına kimse izin vermemişti, kızmalı mıydı? Yoksa onu düşündükleri için teşekkür mü etmeliydi. Hiçbiri.

İlk burada dizlerini yaralayıp, çocukluk aşkına burada rastlayıp, ilk burada gülüp, bastığı o topraklar üzerinde ağlamıştı. İlk gidişlere burada şahit olmuştu, arkadaşlarının taşınmasıyla birlikte, çocukluğu da kendisine arkasından el sallamıştı, gitmiştiler.

Yine de en azından onun yaşamış olduğu, hatırlamaya değer bir çocukluğu vardı.

(kurgu)

38 yorum:

  1. yaa aforizma gibi son cümleler yazıyorsun öykülerine deep :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. dr. coffee.

      ay bilmiyom artik demek ki yazarkene oyle geliyooo :)

      Sil
  2. Ne güzel hepsi de derli toplu bir yerdeymişler. Bence gerisi de lazım değil zaten; en güzel ve saf anılar çocukluk anıları; kötü geçse bile çocukluk, mutlaka sımsıcak bir şeyler çıkıyor içlerinden. O da ısıtmaya yetiyor insanı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. halil gonul.

      cocukluk en guzel sey yaaa :)

      Sil
  3. Deep şöyle uzun uzun bir roman yazsana

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sev koz.

      yaaa oyku tarzini sefiyom ama belli de olmaz tabii :)

      Sil
  4. dı,di,tı,ti,du,dü,tu,tü geçmiş zamanda bunları yaşadım diyosun yani..😀 ne kadar romantik..🙂

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ertugrul yildirim.

      yok ya kurgu ki bu ya oyku yaziyom ya isteee :)

      Sil
  5. Evet, romannnnn Deep :))

    Dpğru söylüyor Sevkoz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yildiz.

      ay roman bi kerecik okunuyoo yaa ben kitabim her zaman acip acip okunsun isteriim :)

      Sil
  6. güzel bir uzun hikaye olur bunda..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. audrey.

      ivit hihi olabiliir :)

      Sil
  7. Ah çocukluk.. Çok güzel bir kurgu olmuş, emeğine sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. icimdeki fisilti.

      cocuklugumuz en guzel zamanimiz benceee :)

      Sil
  8. Hey, bu anlamlı hikayeyi çok sevdim Deep, kalemine sağlık! ^_^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. iram akay.

      ay cocukluk en anlamli sey kiii zateen :)

      Sil
  9. Çok güzel yazmışsın. Sanki bir hikayenin başını okuyormuş gibi hissettim. Devamı gelir mi? :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. tugce yuksel.

      ay yazarim belkiiii :)

      Sil
  10. Senin yazılarından biraz farklı sanki.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. mufred.

      oleeey sevindim boyle dusunmeneee :) hep cok farkli tarzlarda yazmaya calisiyom kiii :)

      Sil
    2. Başarmışsın ozaman. :)

      Sil
    3. müfred.

      ayy tişkiir :)

      Sil
  11. Mekânlara hatıralar değer katıyor. Ne kadar çok yaşanmışlık varsa o kadar bizim sokaklar ve biz o kadar o sokaklara aitiz. Özlem acı bir duygu gibi gelse de başta, aslında içinde güzel hisler barındıran bir yanı var :) Neşeli sevgilerle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. mutlu anlar.

      ozlem tatli bir huzun di miii :)

      Sil
    2. Öyle tabi, tatlı bir yanı var :)

      Sil
  12. Bir zamanlar hepimiz çocuktuk be Deep..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yesim.

      keske hep oyle kalsaydik :)

      Sil
  13. Çocukluğunun iyisi ile kötüsü ile geçtiği yerleri asla unutamaz insan. Çocukluk arkadaşları... Önemli olan hepsini bir şekilde kalbinde yaşatabilmesi. Anılar gelip geçer zihin kabullenir ve ruh şekillendirir. Kalemine sağlık bizi geçmişe götürdüğün için deep :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deep inside.

      hep cocuk kalmayhi isterdiim :)

      Sil
  14. Ne kurdun yine deep 😍😍😍

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. derya.

      eski kuruculardan kim kaldiii :)

      Sil
  15. Çocukluk nasılda masum.harika bir kurgu

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hafiy.

      cocukluk yaa en guzel zamanimiiiz :)

      Sil
  16. Melabağğ
    Çocuk ruhunu korumuş harika bir insansın. Kurgu çok güzeldi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. fatma nur.

      heey hoşgeldiiin :)

      Sil
  17. Ayy çok güzel!!harikasın sen 😘

    YanıtlaSil