15 Temmuz 2021 Perşembe

MUSEVİ 3


 



Yanında uzun yıllardır çalışan elemanı;

“Artık yaşlandı ondan dükkanı satılığa çıkardı”

Ama ben ikna olmadım. Bilemiyorum içime bir kuşku düştü. Kim bilir belki de bir kırgınlık bir alınganlık ya da bilemeyeceğimiz bir özel durum vardı. Ne bileyim ben öyle hissettim. Neyse biz bilemeyiz herkesin kendince haklı tarafları vardır. Ben böyle düşünür iken kısa bir zaman önce bu ayakkabıcı ile olan bir anım aklıma geldi.

Bir gün dükkana ayakkabı almaya gitmiştim, bir ayakkabı seçmiştim. Ayakkabıları sardırdıktan sonra cebimden kredi kartını çıkarmıştım. Kasadaki eleman karta baktıktan sonra;

“Kredi kartını kaldırdık, kusura bakmayın artık nakit alıyoruz “

Bir an öyle kalmıştım kasada, ayakkabı denen nesne de ucuz bir nesne değil, yanımda o ayakkabıları karşılayacak nakit para yok, saat akşamı geçmiş, bankalar da kapalı.

“Eh ne yapalım, kalsın öyleyse, nakit parayla gelir alırım” diyerek paketi bıraktım.

Fakat yan tarafta oturan bütün bu konuşmalara şahit olan dükkan sahibi oturduğu yerden kalktı, yanında çalışan elemanına;

“Olmaz öyle şey oğlum, ayakkabıları teslim et” dedi.

Sonra bana döndü.

“Hanımefendi kızım, siz alın gidin, başka bir gün getirir verirsiniz” dedi.

Ben de;

“Öyle şey olur mu amcacığım, şimdi ben aldım gittim, tamam ama ya yolda başıma bir şey gelirse? Mesela bir trafik kazası gibi bir şey olacak olursa ayakkabıların parasını alamayacaksın ama”

Musevi patron;

“Olsun be kuzum! Ne olacak senin canın sağ olsun, sen al götür güle güle kullan” diye ısrar edince kıramadım bu tatlı amcayı.

Tabiatıyla ertesi günü nakit olarak parayı gidip kendisine teslim ettim.

İşte bu aklıma gelince ve de “satılık dükkan” tabelasını görünce içim bir cız etti.



(devam edecek)

28 yorum:

  1. Öyle esnaf ve öyle müşteriler kaldı mı be Deep

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yaşamdan yazılar.

      küçük şehirlerde vardır belkiii :)

      Sil
  2. Hikaye güzel ilerliyor,bakalım nereye varacak işin sonu :)

    Süper marketler devreye girdi gireli ,esnaf ile ilişkilerimiz kesildi.Oysa bu hikayede ki güzel ve naif iletişim ve güvene dayalı ilişki kurmak pekala mümkündü.Kendimiz ettik kendimiz bulduk:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. vakti dem.

      işin sonu bilmiyom ben dee, yazarken düşünüyom :) evet yaaa mahalleli olma duygusu kalmadı :)

      Sil
  3. Eski esnaf müşteri ilişkisi yavaş yavaş yok oluyor. Bu durum gerçekten üzücü. Hikaye güzel ilerliyor. :)

    YanıtlaSil
  4. Şahsen ben de böyle insanların kaldığına inanmıyorum, haklı olarak, kimse kimseye güvenmiyor... Diğer bölümde başına bi şey mi gelecek acaba, bekleyelim bakalım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kedi mırıltısı.

      gelmesin başına bi şey onuun :)

      Sil
  5. devamını bekleyelim bakalım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. lerzan kara.

      hıhım ivit haftada iki bölüm :)

      Sil
  6. Yazar mı daha ince düşünceli dükkan sahibi mi karar veremedim :)

    YanıtlaSil
  7. Ooo! Yeni öykü! Takipteyim efendim:)

    YanıtlaSil
  8. Merhabalar.
    Dükkanın satılığa çıkarılma sebebinin sahibi olan Musevi'nin yaşlanması nedeniyle alınmış bir karar olduğuna eminim. Hasta olsaydı, ya da vefat etmiş olsaydı, bu durumu müşterilerinden saklamazlardı.

    Ayrıca geçmişte yaşanılan anınız da çok ilginçti. Çok tanışık ve samimiyet derecesi zayıf olunan müşteriler tarafından dükkan sahibine müşteri tarafından sizin yaptığınız gibi bir önerinin sunulması gayet doğru bir öneridir. Ancak orada dükkan sahibi Musevi'nin çırağa yapmasını söylediği davranış da çok güzel bir teklif. Eğer müşteri sağlamsa parasını getirir, alışveriş yerini bulmuş olur. Eğer getirmese, ya da getiremeseydi, o kazanç Musevi'yi batırmazdı. Bugün için böyle bir alışveriş AVM'ler de mümkün değil uygulanmaz. Ama hala küçük dükkanlar için ve tanınmış müşteriler için uygulamaya devam edilen bir yoldur.
    Kaleminize, emeğinize ve yüreğinize sağlıklar dilerim. Selam ve saygılarımla birlikte en Güzel'e emanet olun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. recep altun.

      hıhım, avm lerde olmaz tabii ama belki küçük şehirlerde ve küçük mahallelerde oluyordur sanırım :)

      Sil
  9. Aynı benim kafadan:) beş lira borcum olsa ödüm kopuyor ya bir şey olur da geri dönemezsem, adam/kadın da gelip borcunu ödemedi derse diye:):)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bücürük ve ben.

      valla de mi yaa, uykusu kaçar insanın :)

      Sil
  10. böyle bir kaç esnaf tanıyorum bizim mahallede, ne kadar şanslıyım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evde yazar.

      ne güzel ya evet şanslısın tabii :) öyküye yeni bölüm bu akşam yazcaam :)

      Sil
  11. Esnaflık yaptım. Bazen pos cihazı çalışmaz, müşteri de genellikle nakit parası olmadığını söylerdi. Hata bizde olduğu için tel numarasını alıp sonra verirsiniz derdim. Bu insanlar arasından geri dönüp borcunu ödeyenler % 50'yi geçmez. Ha çok iyileri vardı, adam ertesi günü işini gücünü bırakıp borcunu havaleyle hesabıma gönderdi ama bazı kötüler restaurant açıkken yemeğini yedi, içkisini içti, yüklü bir hesap bıraktı, kaç kez telefon edip borcunu hatırlattım, hâlâ ödeyecek:)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kaystros tyrha.

      evet işte öyle bizim insanımız :)

      Sil
  12. ikiyi okumuşum tamam... ay bu hikayelerin kitabında olmalı...süpersin Deepcim eline sağlık:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. eren.

      süperim beeen değil miii :) (kemal sunal ) :)

      Sil
  13. ne güzel insanmış sevdim valla :) keşke bırakmak zorunda kalmasaymış dükkanını demek ki işini de severek yapıyormuş çünkü belli :)

    YanıtlaSil
  14. Böyle düşünen insanlara hayranlık duyuyorum cidden.

    YanıtlaSil