zamansız gibi bir zaman. zamanın olmadığı bir yer de olabilir. mevsimlerden bahar aylardan nisan. daha bahar gelmemiş gibi. zamansız zamanda olduğumuzdan. yağmur soğuk var hala. nisanın ortası gibi. zaman lale zamanı. boğazın serin sakin suları. denize inen dik sokaklar. kaldırımlarda yasemen kokusu. kapanmış bir sinemanın solgun afişleri. bir martı ve annesinin kanatlarında inci gibi dizili yağmur damlaları. rüzgarda da hüzünlü bir kuğu beyazlığı. insanların üzerinde akdeniz mavisi begonvil kokusu. bahar kokan saçlar. mor erguvan renkli saçlar. kınalının kınalı gelinleri bilir baharı. burgazın balıkçıları bilir zamanı. heybelinin garsonları bilir bahar serinliğini. büyükadanın martıları bilir çığlık atmayı. hayat öylesine bir an belki. bir rüya belki. emirganda bahar üsküdarda gün batımının sessizliği. hayat biliyor mudur zamanı, ilkbaharı.
Deep yine güzel bir yazı okudum. Zamanın hem her yerde olduğu hem de hiçbir yere sığmadığı, puslu bir nisan sabahı gibi bu yazı. Mevsimin soğuğuyla baharın kokusu birbirine karışırken, insanı İstanbul’un o dik yokuşlarından indirip Adalar’ın kıyısına bırakıyor. Hayatın bir anlık rüya olduğunu hatırlatan, hüzünlü ama bir o kadar da zarif bir iç döküş olmuş.
YanıtlaSilZamansız zamanın bir ân'ına dokunmuş gibi oldum...✨
YanıtlaSilBen de bir nisan yazısı yazmalıyım. :)
YanıtlaSil