Hatıralar canlansın basamaklarda. Yemek kokuları saçılsın. Beslenme çantalı çocuklar koşuştursun. Bahçedeki güllerin kokusu gelsin.
O aralık kapılardan çıkılsın yaşamın içine. Hep anı yaşamaktan hep güne bakmaktan hep an yaşanır hep güne bakılır sandık. Oysaki yaşanan hep minik anlar küçücük hatıralar.
O aralık kapılardan çıkılsın yaşamın içine. Hep anı yaşamaktan hep güne bakmaktan hep an yaşanır hep güne bakılır sandık. Oysaki yaşanan hep minik anlar küçücük hatıralar.
Komşu teyzenin seccadeye uzanan başı. Komşu amcanın org çalarken söylediği şarkı. Annesine çiçek getiren kız.
Bundan ötürü kapanmasın kapılar aralık kalsınlar. Sümüklü böceğin arkasından bıraktığı gibi parıltılar kalsın hayata.
Bundan ötürü kapanmasın kapılar aralık kalsınlar. Sümüklü böceğin arkasından bıraktığı gibi parıltılar kalsın hayata.
Ne güzel yazmışsın çok doğal ve samimi. Açık kalsın kapılar yüreklerimizin kapıları da açık olsu. Ferah olsun. Sevgiler
YanıtlaSilAma o zaman da kimin girip çıktığı belli olmuyor apartmanlara:(
YanıtlaSilNe güzel nostaljik bir yazı olmuş :)) Çocukluğumda kızartma kokuları gelirdi oyun oynarken :) Beni çocukluğumun yazlarına götürdün
YanıtlaSilKapılar kapanmasın aralık kalsın. Nerede o günler Deep. Herkesin birbirine güvendiği o güzel günler.
YanıtlaSilBen kapalı olsun taraftarıyım. :)
YanıtlaSilBugün bol sümüklü böcekli bir gündü benim için. Bir dere kenarında yürüyorduk. Sulak alanlarda çok mu oluyor acaba? Kabuklusu da vardı kabuksuzu da. Sümüklü böcekle salyangoz aynı şey mi onu da bilmiyorum.
Ah o güvenli günler ve yerler. Belki vardır bir yerlerde böyle yaşayanlar.
YanıtlaSilEskiden bazı mahallelerde kapıları kilitlemeden yatarlarmış. güzel hatıralar hep küçük şeylere dair. Fotodaki bebek de nasıl sevimli:))
YanıtlaSiluzun zaman olmuştu seni okumayalı. iki şehrin hikayesini anımsattın bana
YanıtlaSilOysa insan ne kadar tahammülsüz; düşen yprağı pislik, müzik sesini gürültü, sokakta oynayan çocuk sesini kötü olarak gören o kada çok ki...
YanıtlaSil