çocukluğumuzda oyunlar oynarız ya, işte onun gibi bir şey, çocukluğumuzda çizgi film izleriz, sonra o filmdeki gibi oynarız, komşu çocukları ile oynarız, bebeklerimizle, işte onun gibi bir şey, annemiz bize masal anlatır, kitap okur çocukluğumuzda, uyuyunca üstümüzü örter, oyun arkadaşımız üşüse çıkarıp kazağımızı veririz, işte onun gibi bir şey arar insan, sevgi, sevmek de onun gibi bir şey, çocukluğumuzdaki gibi bir şeyler arıyoruz, çocuklar gibi.
evrenin bilinmeyen yerlerinden gelen masum insanlar soymalı bütün oyuncakçı mağazalarını, dağıtmalılar oyuncakları bütün çocuklara, oynasın bütün çocuklar. göçmen kuşlar geri geldikçe, kuşlar tur attıkça masumiyet de çocuklar da sevgi de bitmeyecek.
Büyüyünce de hep çocukluğun o mutlu anları hep aranıp durur...
YanıtlaSilŞimdi biz çocukken bir evliliğin içine doğuyoruz ya, bir çocuk olarak. İşte o yüzden bazıları evliliği bir regresyon olarak görüyor. Yeniden çocuklaştığımız yer olarak. Evlilik geriye gitme, bir çocuklaşmadır diyorlar.
YanıtlaSilBu tez üzerinden çocukluğunu arayan evlensin denilebilir ama of çok tartışmaya açık bir cümle di mi :) Ruh eşini bulsun diyip romantize etmek lazım tabii yoksa satmaz :)
çocukluğumuzdaki gibi bir şeyler arıyoruz. Bu arayış hiç bitmiyor Deep
YanıtlaSilÇocukları çok severim. Oyun oynamaya da bayılırım onlarla. Ailem hala onlarla oynarken kendimi de eğlendiriyor olmamı yargılıyor ama bu kadar neşeli bir şeyden büyüdüm diye niye vazgeçeyim. Belki de bu arayış hali bu yüzdendir. Yetişkinlik çocukluktan tamamen vazgeçmek değil ama öyle olmalı gibi davranılıyor. Sorumlu bir insan olduğun sürece elinde balonla kahkaha atabilirsin de. İçindeki çocuğu yaşatmak da değil bu insan olarak tatlı, renkli ve ses çıkaran şeyler eğlencelidir. Sadece tadını çıkar ve mutlu ol. Bence insanlar her yaşta heyecanlı ve canlı hissetmenin yolunu bulmalı bu hayat gerçekten çok değerli böyle olunca.
YanıtlaSilEskiden lunaparklara giderdik neydi o günler
YanıtlaSilÇocukluk aslında bitmeyen bir rüya ama keşke çocuklara gerçekten güzel rüyalar verilebilse. Hiç fakirlik, hastalık, savaş, sevgisizlik, istismar vb şeyleri görmeseler, bilmeseler bile.
YanıtlaSilDüşünmeyip taklit ettiğimiz, korunup kollandığımız çağlar... düşünmek zorunda kalmadığımız , sorumluluk almadığımız için mi arıyoruz o çağları acaba ?
YanıtlaSilOyuncağa bu cağımda da yok demem o ayrı, kenarda köşede bakışalım yeter :)
Ben de bugün düşünmüştüm çocukluğumda beni mutlu eden ne vardı diye. Kaplumbağalar, su birikintisindeki yavru kurbağaları izlemek, kırlarda dolaşırken çeşitli mantarlara rastlamak dışında ne vardı?
YanıtlaSilÇocukların masumluğu iyikii var.
YanıtlaSil"Çocuklar gibi..." Her şey daha saf, daha temiz, daha içten, maskesiz, defosuz...
YanıtlaSilDerin yorum yazmayı sevmez, ama ihmal de etmez, yazınca da kısacık yazar. "Çocuklar Gibi." Sezen Aksu'nun o güzelim şarkısını hatırladım...
Çocuklar hak ettikleri çocukluğu yaşasın dileğim:)
YanıtlaSilÇoğunluğun en çok hatırladığı mutlulukları çocukluğuna dair. Çok büyük şeyler de değil, belki bir odada oturup ailecek bir film izlemek gibi.aslinda yetişkin olup çocukluğu özleyip durmak bir yerde üzücü bir durum bence.
YanıtlaSilÇocukluğuma götürdü bu yazın beni. :)
YanıtlaSilOyuncaklar ve kurulan bağ çok kıymetliydi o zamanlar ve öncesinde. Şimdilerde çocukların ellerinde oyuncak yerine telefon, tablet görüyoruz ne yazık ki.
Çocuklar kadar temiz ve saf, çocuklar kadar dobra kalabilse büyükler.
YanıtlaSilÇocuklar diledikleri hayatları yaşasın ve tüm çocuklar eşit olsun istiyorum.
YanıtlaSil