yalnızlık insanın arkadaşı olabilir mi, olamaz gibi ancak olursa da en iyisi olur.
yanlış insanlar doğruları doğru insanlardan öğrenip doğruyu yanlış yapıyorlar, aslında yanlış başarılı olursa bunu doğruya borçlu oluyor.
senin bana sevgini verebilmen için benim sevgimin sende var olması gerek. olmayan şey verilmez. oysa ki ben seni seviyorum. çünkü senin sevgin bende var. var olan şeyi sana verebilirim.
küçük bir kız, apartmanın zillerini çalıp kaçtı. bir teyze ona kızdı, çok ayıp dedi, sonra da bana döndü, bana kalsa bütün mahallenin zillerini çalıp kaçarım ama yakalanmaktan korkuyorum, dedi.
sahnede perde ve ışıklar, başroldekilere de figüranlara da kapanıyor.
minicik, iki aylık kadar bir bebek, gözleri mavi, ağzında meme, anasının koynunda, anası dileniyor, şanssız doğan bebek.
Kimi insan şanssız doğuyor bu doğru.
YanıtlaSilBazen yalnızlık en doğru seçim bekarlık sultanlıktır
YanıtlaSilbana kalsa bütün mahallenin zillerini çalıp kaçarım ama yakalanmaktan korkuyorum, dedi. Helal teyzeye :)
YanıtlaSilYalnızlık ilerleyen yaşam yılları için sanki istemsizce olan bir alışkanlığa dönüşüyor...
YanıtlaSilZili çalıp kaçmaktan ne anlıyorlar ben anlamıyorum. Eskiden çalıp kaçıyorlardı. Şimdi o kadar yüzsüzleşmiş çocuklar da. Bir Ramazan ayında böyle ha bire basıyorlardı. Bir de bağırarak bir şeyler söylüyorlardı. Dubleks ev üst kata kadar her yer çınlanıyordu. Bir kaç kere basmayın dediysem de dinlemediler. Kamerayı da elleriyle kapatıyorlar güya ama binanın çocukları olduğunu biliyordum. Oruçlu oruçlu beni günaha sokmuşlardı.
YanıtlaSilBayramın mübarek olsun. :)
YanıtlaSilKüçük kız ve teyzeli anlatı favorim. Kısacık bir öykü olmuş hatta :)
YanıtlaSil