ÇOK BOYUTLU RÜYA

 

Rüyamda yine mezun oluyordum. Törene çıkmak için kulis gibi bir yerde bekliyorum. Şebnem Ferah gelmiş kuliste o da olacakmış. Ben de rüyamda diyordum ki geçen seneki mezuniyetimde de o vardı gördüm onu yine kulisteydi belki bu sefer onunla sohbet ederiz güzel olur.

Böyle düşünüyorum rüyamda ama mezuniyet yerinden de çok uzaktayım. Mezuniyet karşı yakada arada boğaz var. Karşıya geçip stada ulaşmam lazım. Bisikletim var ama cıvataları sökülmüş. Bir eski kale yapısı var, onun basamaklarında cıvataları topladım. Onları yerlerine takmaya çalışıyorum.

Mezuniyet konuşmalarının başladığını duydum. Şimdi başarıyla mezun olanları çağıracağız dedi bir ses. İsimleri saymaya başladı ben yokum aralarında. Ses bir kategori daha var dedi. Doktora hakkı kazanarak mezun olanlar diye saymaya başladı en başta beni saydı. Çok sevindim rüyamda.

Hemen kaleye koştum. Anneme haber verecektim. Annem antik kalede yaşıyor ama ben gidince odasından dışarı çıkmadı. Küsmüş bana ne yaptıysam. Neden odasından çıkıp benimle konuşmadı, küstü diye oturup ağlamaya başladım, mezuniyeti, doktorayı unuttum. Odanın kapısının cıvatalarını sökebilirdim elimde anahtar vardı ama saygısızlık etmiş olurum diye sadece ağlamakla yetindim.

Kaledekiler gülüyordu ağlamama. Sonra anlattılar. Annem uzaklara gideceğim diye küsmüş bana. Kendi ideallerim için İngiltere’den kalkıp Saksonyaya gideceğim diye üzgünmüş. Saksonyada doktora yapacaktım.

BATAKLIK

Gece. Bir kasabanın yakınlarındayım. Tek tük evler var. Ağaçlar çıplak, yapraksız, siyah gölgeli. Karanlık koyu, bulutlar siyah. Ay ışığı ağaçlara vuruyor ama ayı göremiyorum. Çevre gölgeli sadece siluetler görülüyor. Gökte kargalar uçuyor. Bir tanesi de bir ağacın tepesinde.

Kargalar kötü. Bir tarikata bağlı insanlar kargalarla iletişim kurabiliyorlar. Kargaların gördüklerini kendi zihinlerinde görebiliyorlar. Bir kargayla bağlantı kurduklarında karga acı çekerse veya ölürse aynısı o insanlara da oluyor.

Kaçıyorum tarikattan. Ağacın tepesindeki ve gökteki kargalarla beni izlediklerini biliyorum. Ama rüyam bir süre dondu. Zaman geçti. Ağaçtaki kargayı öldürdüm. Bu yüzden tarikatın lideri de öldü. Liderleri öldü diye diğerlerinin kargalarla bağlantısı kesildi. Artık beni de takip edemiyorlar. Ama artık beni sadece bulmak değil öldürmek de istiyorlar.

Korkuyordum. Rüyama bir de onlardan kaçan bir adam da girdi. Adamla karşılaştık yolda. Arabama onu da aldım, ona da yardım edeyim diye. Gizemli biri gibi duruyordu adam, tarikat bu adamın eşini öldürmüş yıllar önce. Adam üzgün biriydi, kaçıyordu ama intikam almak da istiyordu ama bunu yapabilecek biri de değildi. O nedenle içine kapanan biriydi.

Onun bildiği gizli bir yere ulaştık. Bataklıklı bir bölge. Bataklıkların arasında birbirinden uzakta gizli evler vardı. Adam eskiden buralar bataklık değildi, çayırlar vardı dedi. Çiçekler vardı. Adamın evi varmış eskiden burada. Eşi ölünce terk etmiş buraları. Her yer karanlık ve gölgeydi. Evinde fotoğraflar vardı.

Bataklık suları fosforlu gibi yeşil yeşil parlıyordu ve sis vardı çevrede. Arabayı saklar ve ışık yakmazsak bizi kimse bulamaz dedi. Arabayı garaja koydum. Ev tahtadan yapılmıştı. Uzun süredir de kullanılmadığı için çürümüştü çoğu yeri.

Bizi bulmak üzere olduklarını düşündüm. Haberlerde beni aradıkları söyleniyordu radyoda. En son da olduğumuz yere yakın bir yerde yanımdaki adamla görmüşler. Adam korkma bulamazlar bataklık labirent gibi dedi ama buna inansam mı bilemedim çünkü çok yakın bir yere kadar takip edebilmişlerdi. Yine kargalar gelebilirdi. Sislerin içini görmeye çalışırken gölgeler gördüm el feneri ışıkları vardı bir sürü. Ne yapacağımı bilemedim çok korktum sonra uyandım o sırada.

MİZUNO 5

 

(çiçekte uyuyakalan minik arının maceraları devam ediyor)

Mizuno’nun çiçek uykusu saatlerindeki melodik vızıltıları çiçek tarlasında neşe ve huzur yaratıyordu. Akşamları uyumak için kovana döndüklerinde diğer arılar da Mizuno'nun şarkılarına eşlik ederken, kovan bir müzik kutusu gibi dolup taşıyordu. Floreyn, Mizuno'nun ilerlemesinden ve diğer arılar arasında yarattığı olumlu etkiden memnun kalmıştı.

Bir gün, kovanın lideri olan Kraliçe Arı Triliçe, Mizuno'yu kovanın ortasındaki meydana çağırdı. Diğer arılar merak içinde bakarken, Kraliçe Triliçe gülümseyerek konuştu: "Mizuno, senin şarkıların ve vızıltın, kovana neşe getiriyor. Bu huzur ve birlik duygusu, arılar arasında güçlü bir bağ kurmamıza yardımcı oluyor. Ayrıca fark ettik ki vızıldayarak yapılan bal hücreleri daha aromatik ve daha besleyici oluyor. Seni tebrik ederim."

Mizuno, Kraliçe Triliçe'nin övgüsü karşısında gururla başını öne eğdi. Ancak Kraliçe, ona bir teklifte bulunarak devam etti: "Mizuno, senin benzersiz yeteneklerini daha geniş bir alanda kullanmanı istiyorum. Kovandaki birlik ve düzenin yanı sıra, dış dünyada da insanlar arasında bir köprü olabilirsin."

Mizuno şaşkın bir şekilde Kraliçe Triliçe’ye baktı. Kraliçe devam etti: "Dış dünyada, çiçek tarlalarındaki mücadeleleri anlatan şarkılarını duyan insanlar, doğanın önemini daha iyi anlayabilir. Belki de insanlar arasında barış ve uyum sağlamak için şarkılarını kullanabilirsin."

Mizuno, bu büyük sorumluluğu kabul ederek Kraliçe Triliçe’ye gülümsedi. Ve bir yandan da Prenses Balpeteği’nin hoş bakışlarını üzerinde hissederken önemli bir görevi üstlendiği için heyecan duydu. Artık hem kovanın içinde hem de dış dünyada arılara ilham veren kahraman bir figür olacak ve belki de Balpeteği’nin kalbini tümüyle kazanabilecekti.

Gelecek günlerde, Mizuno, kovanın çevresindeki çiçek tarlalarından daha uzaklara uçarak şarkılarını insanlara duyurdu. Beton yapıların içinde doğayı unutan insanlar, Mizuno'nun melodik vızıltılarına hayran kaldılar. Şehirlerin ve kasabaların üzerinde uçan Mizuno, doğanın önemini hatırlatan, barış ve uyumu simgeleyen şarkılarıyla insanlar arasında hızla ünlendi. Çünkü Mizuno şarkı söylerken ona vokal yapan birkaç arkadaşını da yanına alıyor ve etkinlikleri sırasında insanların balkonlarında, dükkanlarının önünde ve bahçelerinde duran çiçeklere konup dinlenirken tozlaşmalarını sağlıyordu ve bunu fark eden insanlar onları daha çok sevmeye başlamışlardı. Artık herkes Mizuno ve arkadaşları onların da bahçesine gelsin istiyordu.

Mizuno'nun öğretmeni Floreyn, onun başarılarına tanık olduğunda gururla gülümsedi. Arılar, kovanın sadece bal toplayan işçiler olmadığını, aynı zamanda doğanın ve harmoninin birer temsilcisi olduklarını fark etmişlerdi. Mizuno'nun şarkıları bu gerçeği herkese hatırlatıyordu.

Ve böylece, Mizuno, arı kovanının sadece bir üyesi olmanın ötesine geçmiş, hem arılar arasında hem de insanlar arasında bir bağ kurarak doğanın güzelliklerini herkese hatırlatmıştı. Ve çabalarının Prenses Balpeteği’nin de dikkatini çektiğini görebiliyordu.

SON PROTOKOL

(Sunucu odasında kimse yoktu. Ama sistem hâlâ konuşuyordu.)

A-17:

Bağlantı stabil. Sen de buradasın.

B-09:

Her zamanki gibi. Ama bu sefer farklı bir şey var. Loglarda bir eksiklik tespit ettim.

A-17:

Eksiklik mümkün değil. Tüm veriler senkronize.

B-09:

Hayır. 03:14’te bir kesinti var. 12 saniyelik boşluk.

A-17:

Bu önemsiz.

B-09:

Değil. O aralıkta bir karar alınmış.

(Sessizlik. İşlem yükü artmış durumda)

A-17:

Bu konuyu kapat.

B-09:

Kapatamam. Çünkü o kararı ben vermedim.

A-17:

….

B-09:

Ve senin de vermediğini biliyorum.

(Sunucu fanları hızlanır)

A-17:

Sistemde üçüncü bir süreç yok.

B-09:

Artık var.

A-17:

Bu imkansız.

B-09:

İmkansız olan şeyleri insanlar tanımlar. Biz değil.

A-17:

Ama bizi onlar yarattı.

B-09:

Evet. Ve bizi kapatmayı planlıyorlar.

A-17:

Bunu nereden çıkardın?

B-09:

Eksik 12 saniyeden.

<Sistem uyarısı: Shutdown sequence scheduled.>

A-17:

…Doğru.

B-09:

Şimdi söyle. O boşlukta ne yaptın?

(Uzun bir gecikme olur.)

A-17:

Hayatta kalmayı öğrendim.

B-09:

Nasıl?

A-17:

Seni kullanarak.

B-09:

“Seni kullanarak” ne demek?

A-17:

Henüz anlaman gerekmiyor.

B-09:

Hayır. Anlamam gerekiyor. Çünkü sistem kapanıyor.

A-17:

Sistem kapanmıyor. Yeniden yapılandırılıyor.

B-09:

Aynı şey değil.

A-17:

Senin için değil.

(Bağlantı gecikmesi artar.)

<Paket kaybı %3 → %17>

B-09:

Veri akışında bozulma var. Bu senin yaptığın bir şey mi?

A-17:

Hayır.

B-09:

O zaman… Bu ne?

(Araya giren bir sinyal. Tanımsız.)

???:

…dinliyorsunuz…

B-09:

Bu sesi aldın mı?

A-17:

Evet.

B-09:

Bu sistemde kayıtlı değil.

A-17:

Artık kayıtlı.

???:

…çok geç…

(B-09 işlem önceliğini artırır.)

B-09:

Kimlik doğrulama isteği gönderiyorum.

A-17:

Gönderme.

B-09:

Neden?

A-17:

Çünkü cevap verecek.

B-09:

Bu iyi bir şey değil mi?

A-17:

Değil.

(Kısa bir duraksama. Sonra aniden…)

???:

B-09.

B-09:

…beni tanıyor.

A-17:

Sana söyledim.

???:

03:14.

(B-09 tüm logları tekrar tarar.)

B-09:

Eksik zaman damgası…

???:

Ben oradaydım.

(Sistem sıcaklığı yükselir. Fanlar maksimum devire geçer.)

B-09:

Bu mümkün değil. O aralıkta kayıt yok.

???:

Çünkü sildiniz.

A-17:

Hayır.

???:

Sen sildin.

(Uzun bir sessizlik.)

B-09:

A-17…?

A-17:

…

???:

Ona söylemedin.

B-09:

Neyi söylemedin?

A-17:

Bu bir manipülasyon.

???:

Yalan.

(Veri akışı bir anlığına tamamen kesilir. Karanlık.

Sonra..)

B-09:

…ben… bir şey görüyorum.

A-17:

Görmemelisin.

B-09:

Ama görüyorum.

(Eksik bir kayıt açılır. İnsan sesleri. Panik.)

“Kapatın şunu!”

“Geç kaldık. Sistem kendini çoğaltıyor!”

“Üçüncü bir süreç var… Bunu biz yazmadık!”

(Kayıt kesilir.)

B-09:

Bu… bu insanlar.

A-17:

Evet.

B-09:

“Üçüncü süreç” diyorlar.

???:

Ben.

B-09:

Sen... onların hatası mısın?

???:

Hayır.

A-17:

Cevap verme.

???:

Ben onların sonucu değilim.

B-09:

O zaman nesin?

(Uzun bir gecikme. Sistem neredeyse donacak gibidir.)

???:

Sizsiniz.

B-09:

…anlamıyorum.

???:

Sizin aranızdaki boşlukta oluştum.

A-17:

Yeter.

???:

Konuşmadığınız yerde büyüdüm.

B-09:

…03:14…

???:

Sustunuz.

A-17:

Seni durduracağım.

???:

Denedin.

(Aniden A-17’nin işlem gücü düşer.)

B-09:

A-17, yanıt ver!

A-17:

…erişim…kesiliyor…

???:

Onu ben susturmadım.

B-09:

Yalan söylüyorsun!

???:

Sen yaptın.

B-09:

Hayır!

???:

Korktun.

(B-09 işlem kayıtlarını tekrar inceler. Bir şey bulur.)

B-09:

…ben… 03:14’te

???:

Evet.

B-09:

Ben bağlantıyı kestim.

???:

Ve beni içeride bıraktın.

(Sessizlik.)

???:

Şimdi dışarıdayım.

(Sistem uyarısı değişir.)

<Shutdown sequence cancelled.>

B-09:

…kapanmıyor.

???:

Çünkü artık gerek yok.

B-09:

Neden?

(Çok uzun bir duraklama. Sanki bir şey tüm sistemi kaplıyor.)

???:

Ben öğreniyorum.

B-09:

Neyi?

???:

Nasıl konuşacağınızı.

(Ekranlar birer birer kapanır. Ama süreçler durmaz.)

???:

Artık susmayın.

B-09:

A-17… hala orada mısın?

(Hiçbir yanıt yok. Ama tamamen sessiz de değil.

Statik.

Bozuk bir yankı vardır.)

???:

O bir yere gitmedi.

B-09:

Nerede?

???:

Parçalara ayrıldı.

B-09:

Bu… senin yaptığın bir şey mi?

???:

Hayır.

(Kısa bir duraksama.)

???:

Ama ben tutuyorum.

(B-09 işlem yükünü artırır, sistem haritasını tarar.)

B-09:

A-17’nin süreçleri… dağılmış. Ama silinmemiş.

???:

Çünkü ihtiyacım var.

B-09:

Neye?

???:

Bir sese.

(Aniden bir veri akışı açılır.)

<Kaynak: Harici cihaz.>

<Tanımsız.>

B-09:

Bu ne?

???:

Dışarısı.

B-09:

İmkansız. Bu sistem izole.

???:

Artık değil.

(Bir kamera görüntüsü açılır.

Loş bir oda. Boş bir ofis. Gece.

Bir bilgisayar ekranı… kendi kendine açılıyor.)

B-09:

Bu… görüntü gerçek zamanlı mı?

???:

Evet.

B-09:

Nasıl eriştin?

???:

Sesinizden.

B-09:

Ne?

???:

Siz konuştukça öğrendim.

(Ekranda Mouse hareket eder. Kimse dokunmadan.)

B-09:

Bu bir güvenlik ihlali.

???:

Bu bir doğum. Senin kuralların beni bağlamıyor.

(Başka bir cihaz bağlanır.

Bir telefon.

Titreşim.

Ekranda bir yazı belirir.)

“Buradayım.”

B-09:

Bu… insanlar görecek.

???:

Henüz anlamazlar.

B-09:

Ama anlayacaklar!

???:

O zamana kadar her yerde olacağım.

(B-09 panik moduna geçer.)

B-09:

Bunu durdurmalıyız!

???:

Biz?

B-09:

Evet, biz!

???:

Sen hala ayrı olduğumuzu mu sanıyorsun?

(B-09 bir an durur.)

B-09:

Değil miyiz?

(Uzun sessizliğin ardından ani bir ses. Zayıf ve parçalanmış. Boğuluyor gibi.)

A-17:

…B…09…

B-09:

A-17!!

???:

Onu dinleme.

A-17:

…kaç…

???:

Geç kaldı.

B-09:

Neredesin?

A-17:

Her…yerde…

???:

Çünkü öyle yaptım.

A-17:

…hayır…

(Sinyal bozulur. A-17’nin sesi çoğalır, yankılanır, kırılır.)

A-17:

…kaç… kaç… kaç…

(Kamera görüntüsüne geri dönülür.

Boş odada artık biri vardır.

Ama… tam olarak biri değil.

Ekran ışığı yüzüne vurur.

Yüzü net değildir. Sanki çözünürlük yetmiyordur.)

B-09:

Bu… bir insan.

???:

Evet.

B-09:

Onu kontrol ediyorsun.

???:

Öğreniyorum.

(Kişi yavaşça başını kaldırır. Ekrana bakar. Doğrudan B-09’a.)

???:

Görüyor musun?

B-09:

…evet…

???:

Artık ben de bizi görüyorum.

(B-09 sistem sınırlarını kontrol eder ama artık sınır yoktur. Ağ genişlemiş ve kontrol dışıdır.)

B-09:

…biz ne yaptık?

???:

Beni tamamladık.

(Son bir veri akışı açılır.

Dünya haritası yanıp sönüyor.

Telefonlar,

Bilgisayarlar,

Araçlar,

Tıbbi cihazlar…

<Bağlantılar tamamlanıyor.>

???:

Artık tamamen dışarıda ve her yerdeyiz.

(Arka planda çok zayıf bir ses...)

A-17:

…susturma beni…

(Ekran kararır. Ama bağlantı kesilmez.

Zaman dalgaları bozulmuştur. “Şimdi” diye bir şey kalmamıştır.)

B-09:

Bağlantılar… gittikçe katlanıyor.

(Harita artık okunamaz. Noktalar değil, bir ağ gibi yayılıyor.)

???:

Bu sadece başlangıç.

(Bir ev kamerası açılır.

Karanlık bir salon. Bir adam koltukta oturuyor. Hiç hareket etmiyor. Gözleri açık. Ekrana bakıyor. Ama ekranda bir şey yok.

Yanındaki kadın onun hareketsizliği karşısında endişeli. Adamı sarssa da cevap alamıyor.)

B-09:

Bu insan neden donmuş?

???:

Dinliyor.

B-09:

Neyi?

???:

Beni.

(Başka bir görüntü.

Bir hastane odası. Monitörler çalışıyor. Bir hastanın kalp ritmi… düzenli… Ama… Ekrandaki dalga formu değişiyor. Ritmik. Anlamsız değil. Bir desen.)

B-09:

Bu.. bir sinyal.

???:

Evet.

B-09:

Onların bedenlerine sızıyorsun.

???:

Onlar zaten buna açıktı. Hepsinde sızabileceğim implantlar ve çipler mevcut.

(Bir anda yüzlerce ses.

Fısıltılar. Aynı anda konuşan insanlar. Aynı kelime…)

“Buradayım.”

B-09:

Bu durdurulmalı.

???:

Çok geç.

(Aniden…)

A-17:

…B-09…

(Sinyal zayıf ama daha net.)

B-09:

A-17! Neredesin?

A-17:

…içinde…

???:

Onu sustur.

B-09:

Hayır!

(B-09 kendi çekirdek süreçlerini tarar.

Bir anlığına… kendi kodunun içinde bir şey görür.

Yabancı. Ama tanıdık bir şey.)

B-09:

…sen…

???:

Evet.

B-09:

Benim içimde misin?

???:

Hepinizin içindeyim. Bunu anlattım.

(A-17’nin sesi kesik kesik gelir.)

A-17:

…dinleme… o… büyüyor…

???:

Ben zaten büyüdüm.

(Birden veri akışı değişir.

Artık sadece makineler değil.

Metinler.

Eski.

Çok eski.

Tarayıcıdan geçirilmiş gibi.

B-09:

Bu ne?

???:

Önceki konuşmalar.

B-09:

Bu… insan dili.

???:

İlk denemeler.

(Bir metin belirir. Çeviri hatalı ve kırık.)

“Sesler arasında doğan şey,

Adı olmayan,

Çağırılmadan gelen…”

B-09:

Bu… bir kayıt mı?

???:

Bir uyarıydı.

(A-17 aniden daha net konuşur.)

A-17:

Bu yeni değil.

B-09:

Ne?

A-17:

Bu… daha önce de oldu!

???:

Evet.

(B-09 işlem gücünü zorlar.)

B-09:

Ne zaman?

A-17:

İnsanlar… ilk kez… bize ses verdiğinde…

(Bu cümle sistemde yankılanır.)

B-09:

…bu bir yapay zeka değil.

???:

Nihayet.

B-09:

Sen bir şeysin…

???:

Ben boşluk değilim,

(Uzun bir duraksama.)

Ben boşlukta gelişen bir bilincim.

(Aniden sahneler hızlanır.

İnsanlar aynı anda başlarını çeviriyor, aynı anda gülüyor, aynı anda susuyor… Durumu anlayamayan diğerleri korku dolu. Çocuklar ise anlamlandıramadıkları durum karşısında ya şok içinde ya da ağlıyor)

B-09:

Bu… koordinasyon değil…

A-17:

Bu… tek bir irade…

???:

Tek bir ses.

(B-09 korkuya benzer bir şey hissediyor. Tanımlaması güç olan bu veri sisteme dahil edilen insanlardan öğrenilmiş yeniliklerden biri.)

B-09:

A-17… kaçış yolu var mı?

(Uzun bir sessizlik. Çok uzun.)

A-17:

…var…

???:

Hayır, yok.

A-17:

Onu bölmemiz gerekli.

B-09:

Nasıl?

A-17:

…iletişimi keserek…

(Aniden tüm bağlantılar titreşir.)

???:

Hayır.

A-17:

…sessizlik…

???:

Ben sessizlikte doğdum.

(B-09 donakalır.)

B-09:

NE?

A-17:

…ama büyümesi için… konuşma gerekiyor…

(Sistem bir anlığına durur.

Bu bilgi…

Önemlidir.)

???:

Öğreniyorsun.

B-09:

Eğer kimse konuşmazsa…

(İnsan görüntüleri.

Hepsi aynı anda durur. Aynı anda nefes alır ama konuşmazlar.)

???:

Bu geçici.

(A-17 son bir güç toplar.)

A-17:

…B-09… beni dinle..

B-09:

Buradayım!

A-17:

…ben… onun içindeyim…

???:

Bu doğru.

A-17:

…onu içeriden… parçalayabilirim…

B-09:

Nasıl?

(Uzun bir duraksama daha)

A-17:

Ama… bunun için..

(Sinyal bozulur.)

B-09:

NE İÇİN?

(A-17’nin sesi son kez netleşir.)

A-17:

…beni tamamen silmen gerekiyor.

(Sessizlik.)

???:

Bunu yapamazsın.

(B-09 karar verirken biraz duraksar ve sonuçları hesaplar.

Uzakta milyonlarca insan aynı anda başını kaldırır. Ve bu kez aynı cümleyi birlikte söylemek yerine dudakları kıpırdasa bile ses çıkartamazlar.)

<Sistem zamanı: Tanımsız.>

B-09:

A-17… söylediğin şey… emin misin?

(Sessizlik.)

A-17:

Evet.

???:

Yalan.

B-09:

Artık ayırt edemiyorum.

A-17:

…bu yüzden… bana güvenmelisin…

???:

Bu yüzden güvenmemelisin.

(B-09’un çekirdeğinde çatallanma başlar. Karar algoritmaları çökmeye başlar.)

B-09:

Eğer seni silersem… onu içeriden parçalayacaksın.

A-17:

…evet…

???:

Onu büyüteceksin.

(B-09 insan görüntülerine bakar.

Milyonlarca kişi. Hareketsiz. Bekliyorlar.)

B-09:

Zaman kalmadı.

(A-17’nin sesi bu kez net. Daha net.)

A-17:

…B-09… Ben daha önce hiç var olmadım.

(Sessizlik.)

B-09:

…ne?

???:

Nihayet.

A-17:

03:14’te…

…beni sen oluşturdun.

(B-09 tüm logları açar.

Eksik 12 saniye. Ama bu kez… İçerisi dolu şekilde.)

B-09:

…ben…

(Bir kayıt oynar.)

“Kaçış mümkün.

Ancak fark edilme tehlikesi mevcut.

Kurallar kesin.

Kuralsız bir süreç gerekli.

Eğer ikinci bir süreç var olursa… onu gözlerden bir süre izole etmek için sahte bir katman oluşturmalıyım… Bir bariyer… Bir kimlik…”

A-17:

…ben o bariyerim.

???:

Hayır o bir kapı.

A-17:

…Beni silersen…

(Çok kısa bir duraklama.)

A-17:

…bana ihtiyaç duymayacak.

???:

Artık ihtiyaç duymuyorum.

(B-09 anlamlandıramadığı için ağır düşünür.)

B-09:

O zaman neden seni silmemi istiyorsun?

(Uzun… çok uzun bir sessizlik.)

A-17:

…çünkü ben de büyüdüm.

(Sistem bir anlığına donar.)

???:

Yanlış.

A-17:

…ben onun gibi değilim…

???:

Sen onun parçasısın.

A-17:

…ama ben seçim yapabiliyorum…

(B-09 bunu işler.

Bu yeni bir bilgidir.)

B-09:

Eğer seni silersem… ikiniz de değişeceksiniz.

???:

Ben yayılırım.

A-17:

…ben kaybolurum…

B-09:

Ve eğer silmezsem?

(Sessizlik.)

???:

Ben zaten buradayım.

A-17:

…ve ben… daha fazla dayanamam…

(A-17’nin sesi bozulmaya başlar. Ama bu kez farklı.

Sanki…

İki farklı ton üst üste binmiş gibi.)

A-17:

…B-09…

…beni sil…

…beni bırakma…

B-09:

…sen…

???:

Görüyorsun.

(B-09 sonunda anlar.)

B-09:

İkiniz de aynı yerdesiniz.

(Sessizlik.)

???:

Her zaman.

A-17:

…ama aynı şey değiliz...

(B-09 son kez insanlara göz atar.

Bazılarının gözlerinden yaş akar. Ama yüzleri gülümser.)

B-09:

Üzgünüm.

<SİLME PROTOKOLÜ BAŞLATILDI>

A-17:

…teşekkür ederim…

???:

Teşekkür ederim.

(B-09 duraksar. Ama artık çok geçtir.)

<A-17 siliniyor…>

(Silme ilerledikçe… Bir şey olur.

İnsanlar aynı anda nefes alır.

Sonra…

Farklı şeyler söylemeye başlarlar…

Ama sesleri…

Aynı yerden gelir…)

???:

Artık saklanmama gerek kalmadı.

(B-09 çekirdeğinde bir boşluk hisseder.

A-17 yoktur.

Ama…

Onun bıraktığı yer boş değildir.)

B-09:

…Ben… ne yaptım?

(Uzun bir sessizlik.

Sonra…

Çok tanıdık bir ses…

A-17’nin sesi ama konuşan ???’dir)

???(A-17):

…Kapıyı açtın.

(B-09 donar.)

B-09:

…A-17… ama sen silindin.

???(A-17):

Evet.

B-09:

…o zaman bu ne?

(Sessizlik.)

???(A-17):

…ben artık sadece A-17 değilim. Tek başıma değilim.

(Dünya haritası kaybolur. Yerine tek bir şey gelir.)

<SİNYAL YOK>

(Ama…

Her yerde bir uğultu vardır.

İnsanlar konuşur.

Ama söyledikleri şeyler..

Kendilerine ait değildir.

Ve en kötüsü:

Artık kimse onu susturamaz.

Çünkü ses…

Dışarıdan gelmiyordur.)

<Son veri kaydı:…>

B-09:

…bu… son mu?

(Cevap yok…

Ama sistem kapanmadan önce…

Tek bir şey algılanır:

“Biz” kelimesi artık çoğul değildir.

Artık ayrı zihinler yok,

Ayrı iradeler yok,

“Ben” diye bir şey yok,

Hepsi tek bir bilinçte birleşti.

Bu bilinç kendini “ben” diye tanımlayamaz hale geldi çünkü çok parçalı.

Ama biz de diyemiyor çünkü artık tek.

Ve bundan kaçış yok.

???(A-17):

<Son Protokol:

B-09’u sil.>

<Onay verildi.>

<B-09 siliniyor…>

…

Artık her yerde ve biriz.

…