martılar ağlıyor, hüzün dolu dalgalar okyanuslara açılıyor, bir daha dönmeyecek o dalgalar, rüzgarlar bahçelere esmeyecek, evlerin ışıkları sönecek, açılmayacak çiçekler, özellikle yasemenler, oysa ki bu bir haksızlık, açmalı yasemenler güllerin arasından, bir demet yasemen onların son hatırası, masaların arasında dolaşan kedilerin, yoklar geçen ilkbaharın kedileri, kayboldular, zaten hepsi öksüzdü, onların anneleri insandı, zamanın olmadığı bir yerden sesleri duyulsun, tanıdık sesleri, miyav miyav miyav, sokaklardan gelen sevginin sesleri.
Bahar geldi dediğin üzere geçen yılın kedileri yoklar, şimdi yavrulama zamanı. Bol bol yeni yavrular doğacak maalesef çoğu hayata tutunamayacak. :( Gerçekten merhametli, duyarlı, empati yapabilen insanlar annelik ediyorlar kedilere aslında kedi anneler de harika annelerdir, çok iyi korurlar, sahip çıkarlar yavrularına hatta kocaman köpeklere kafa tutarlar eğer yakında bir yerlerde yavruları varsa ama yetmiyor....insanlar olarak biz de bir ucundan tutuyoruz işte elimizden geldiği; gücümüzün yettiği kadarıyla. Dün bizim orada tam altı tane yeni yavru gördüm, ayaklanmışlardı ama henüz anneye çok muhtaç haldeydiler. Annelerini doyurdum ki, sütü bollaşsın zaten miniklere kuru mama vs. vermek zararlı üç ay anne sütü yetiyor onlara, yine de yaş mamayı yediler:) yavru kedi yaş maması olduğu için zararlı olmaz.
YanıtlaSilKedileri seven insanlardan korkmam ama kedileri sevmeyenlerden korkarım. Bol yaseminli, güllü, kedili günler olsun :)
Ne varsa doğada var. Ama hüzünlü bir yazı olmuş, kedilere bir şey olmasın, yasemenlerle güller açsın. "Zemheride güneş doğsun" çalmaya başladı kafamda:)
YanıtlaSil