Sonbahar
Özcan Alper,
2008
Onur Saylak,
Megi Kobaladze
Türk
sinemasının 2000’lerdeki en iyi filmlerinden, büyük olasılıkla da en iyisi.
Yönetmenin de ilk filmi. Ödül alan filmde yönetmenin kendi yaşamından da izler
var. Doğu Karadeniz’de, Hopa yöresinde geçen filmde Karadeniz bölgesi de bir
anlamda başrolde. Yerel oyuncular da rol alıyor. Hastalığı nedeniyle hapisten
salınan ve geçmişi politik olan bir adam memleketine döner. Biraz durgun,
hüzünlü bir adamdır. Memleketinde hem geçmişle hem bugünle yaşamak
durumundadır. Yeniden yaşamaya çalışır ve bir yandan da ölecektir. Bir Gürcü
kıza aşık olur. Ama bir gelecekleri de yoktur onların. Sade, duru, doğal,
gerçekçi film.
Hokkabaz
Cem Yılmaz,
2006
Cem Yılmaz’dan
hoş bir duygusal dram. Konu yumuşak, biraz hüzünlü, biraz komik ve
alçakgönüllü. Kendini bir sihirbaz sanan ama çok da yetenekli olmayan bir
hokkabaz, yardımcısı, babası, yola çıkarlar. Şehir şehir gezip gösteri
yaparlar. Hem işlerinde hem de aralarındaki ilişkilerde çok da başarılı
olamazlar. Sevimli, yumuşak, iddiasız bir film. İzlemesi keyifli.
Fasulye
Bora Tekay,
2000
Bülent
Kayabaş, Burak Sergen
Sinemamızın
unutulmaz komedilerinden. Film adeta bir espri bombası. Kara mizah. Bir tür
mafya komedisi ayrıca. Bütün oyuncular eğlenceli. Bir dolu olay olsa da önemli
olan o anlar ve espriler. Genç bir adam şehre giderken bir kiralık katile
rastlar. Katil de yaptığı işin parasını almaya gidiyordur. Katil parasını
alamaz. Katili kiralayan işadamı, katil, başkaları ve genç çocuk birbirine girer.
Genç kaçar, onu kovalarlar. Bir evde hepsi bir araya gelir. Filmin konusu ve
kurgusundan çok oyuncular ve komiklikler önemli. Tam absürt komedi.
