PARKTAKİ TEYZE

 

Maçka Parkının girişinde kediler köpekler çoktur. Kedi daha çok. Bunları besleyenler de var tabii. Bazı teyzeler akşamları Burger King benzeri yerlerden artık tavuk parçalarını, kemiklerini toplayıp poşete koyup getirip parkta dağıtıyorlar, bazen de sabahları dağıtıyorlar.

Market sonrası parkın girişine geldiğimde girişte bir teyze gördüm, zayıf bir teyze, biraz beli bükülmüş, kapüşonlu, elinde poşet ile içeri giriyordu ama güvenlikçiler durdurdular, parkta birkaç tane milletvekili varmış, bir şeyleri inceliyorlarmış.

Teyze, sesini yükselterek, ben bu parka girerim, bu semtte oturuyorum, yıllardır bu parka gelirim, bu park benim, önümü kesemezsiniz, dedi. Güvenlikçiler biraz direndiler, teyze, parka kim gelirse gelsin, ben devletim, girerim, diye üsteledi.

Milletvekilleri duymuşlar konuşmaları, geldiler girişe, teyzenin yanına, ne oldu, ne istiyorsunuz diye sordular, teyze de, ben güvenlikçilere açıkladım, size bir daha açıklamam diye söylendi ve yürüyüp parka girdi, kimse ses çıkaramadı, kediler köpekler hemen yanına geldiler, onlara emir verdi, dur sen sana sonra, önce sana filan gibi hepsiyle konuştu, hepsi de onu dinlediler.

Parkın girişine gelen halktan başka kişiler de teyzeyi alkışladılar.

MALEZYA DİZİLERİ 4

BLACK

Malezya dizileri genellikle aşk, evlilik, aile, dram, komedi konulu oluyor. Bu dizi ile çizgi dışına çıkmışlar. Fantastik dizinin konusu son zamanlarda izlediğimiz Kore fantastik dizilerine benziyor. Bu dizi de zaten Kore uyarlaması. Başka dünyalardan bir ölüm meleği, bir tür hayalet gelir dünyaya, bir misyon ile. Misyonu daha önce gelen insanları bulmaktır. Bir dünyalı kız ile tanışırlar, sonra da birlikte çözülmemiş davaların peşine düşerler. Ağır tempolu dizi. Not:3/4

DAN CALONNYA ADALAH

And The Nominees Are

Dizinin ismi, ve şimdi koca adayları, anlamına geliyor. Kısa, beş altı dakikalık bölümlerden oluşan komedi dizisi, Web dizilerinden. Genç bir kıza annesi baskı yapar, evlenmesi için, ona adaylar bulur, kız hiçbirinden hoşlanmaz. Kendisi evlilik sitelerinden adaylar bulur, adaylarla buluşsa da onları da beğenmez. Eğlenceli, hafif dizi. Not:3/4

HATİMU SEDİNGİN SALJU

Kalbin Kar Kadar Soğuk

Tipik Malezya aşk, evlilik, aile dramı. Yeni dizilerden.

Rania’yi nişanlısı terk eder, Rania’nın kalbi kırılır. Oğlu olan başka bir anne, Rania’yı beğenir ve oğluna almak ister, oğlu Arman ile Rania bir zamanlar okul arkadaşı da olmuştur, Arman’ın hoşuna gider bu fikir, Rania ise hala çekimserdir. İkisi evliliğe doğru giderken, Arman’ın erkek kardeşi de Rania’ya aşık olur ve abisinin işini bozmaya çalışır.

Her zamanki keyifli Malezya dizilerinden. Not:4/4

KÖTÜLÜĞÜN KAYNAĞI

 

İnsan nötr doğar. Çevre onu şekillendirir. Deneyimlerden elde edilen özellikler olabilir. Kötülüğün kaynağı, insanın kendisi ama çevre etkisiyle. Çevreden kastım, sadece yaşadığı yer değil, aile de bir çevre. Açlık, yoksulluk, kötü yönetilen bir ülke, cehalet de çevre etkisi.

Doğuştan katil diye bir kavram yok, psikoloji konusu bu. Beyinde bir sorun vardır veya kötü bir aile. Seri katillerin beyinleri incelendiğinde onların beyin yapısının farklı olduğu çıkmış ortaya. Katil olmak için doğmuyorlar tabii. Beyinde birtakım hücreler bozuk oluyor ve beyin sıkıntıları saptanamadığı için büyürken doğru yetişmiyorlar.

Tabula Rasa var. Doğarken zihnimiz boştur, düşüncesi. Boş beyinle doğuyoruz. Sadece açlık duygusu var başta. Sadece yemek arıyoruz bir de anneden güven duygusu. Diğer duygular sonra keşfediliyor. Bazı duygular yeterince doyurulmazsa veya öğrenilemezse sorunlar çıkmaya başlar. İyiliği öğrenemeyen bir çocuk, şefkat, sevgi bilmeyen veya bunu algılayamayan bir çocuk kötülüğe yönelebilir. Çünkü kötü olmak kolay. Uyumlu olmak zor olabiliyor çocukken, topluma uyum göstermek de bir beceri çünkü.

Çocukken kimse hayvanların da canı olduğunu anlatmasa bize, karınca incitme demese, nerden bileceğiz! Adam öldürmek günah ve yasak diye korkunç bir şey diye bir kavram öğrenmesek, serbest olsa öldürmek. Canını sıkanı öldürsen, toplum o şekilde olsa, çocukken bunlar öğretilmese.

Ama ailemiz bize sevgiyi öğretir başta, yaşamın kutsallığını, karıncaların canı olduğunu öğreniriz. Seri katillerin bir çoğunun empati yapan kısmı yok beyinlerinde, bir çoğu da travmalı bir çocukluk geçirmişler. Birçoğu da iyi duyguları öğrenmeden büyüdüğü gibi cezalardan korkmama sebebiyle de istediğini yapabiliyor.

Ayna nöron diye bir şey var alnımıza yakın bir yerde. Aşırı empati yapan insanlarda çok fazla imiş bu nöron sayısı. Araştırılan seri katillerde bu yokmuş, şaşırtıcı. Karşıdaki kişinin acı çektiğini anlayamıyorlarmış. Hatta bazı seri katiller kendilerine de zarar veriyor, hiç acı çekmeden. Bazı insanlarda ise derimizde acıyı hissetmemizi sağlayan sinir hücreleri olmuyor.

O yüzden kolu kesilse canı acımıyor ve başkasında da acı çeker diye algılamıyorlar, bilmediklerinden. Bunlar tabii hastalık veya beyin hasarı nedeniyle oluyor. Ama sevgisiz ve travmalı olarak büyüyünce kötülüğe eğilimi olanlar daha çok bu dünyada.

Urartularda çocuk kurban etmek normaldi, kültürleri bu idi, hiç kimse çocuğunu kurban olarak verirken acı çekmiyordu. O toplumda olsak buna kötülük diyemezdik. Toplum öyleydi ve bunu öğrenerek büyüyorlardı. Bu da çevre etkisi.

YDS-KPSS DÖNGÜSÜ

YDS, YÖKDİL ve KPSS sınavları çok kişiyi ilgilendiriyor. Üniversite mezunları bu iki sınava giriyor. KPSS, işe girebilmek için, devlette, en önemli amaç düzenli maaş tabii. YDS de aynı şekilde, üniversite mezunları akademisyen, araştırma görevlisi, öğretim görevlisi, okutman olmak yani okulda kalmak için mezunların girdiği sınav. Bu da yine düzenli maaş anlamına geliyor. Ayrıca, akademisyen maaşı daha yüksek, 8 000 TL civarında, devlette öğretmen maaşı ise yaklaşık 5 000 TL civarında.

YDS ve YÖKDİL sınavları yaklaşık Nisan ve Eylül’de yapılıyor, KPSS ise Temmuz civarında. Binlerce mezun giriyor bu sınavlara, iş bulabilmek için. Bu sınav tarihleri yüzünden bir döngü oluşuyor, sınava girecek kişiler, hangisi için çalışacağına karar veremiyor. KPSS’ye girecek adaylar, bölümlerinin durumuna göre bazen 20-30 ders çalışmak durumundalar. Bunun için de aylarca çalışmak gerekiyor. Bu durumda Temmuz’da sınava girecek bir aday Nisan’daki YDS’ye girmekten vazgeçiyor. Çünkü, YDS için de çalışması gerekiyor. Yine Temmuz’da KPSS’ye girecek aday, Eylül’deki YÖKDİL’e girmekten de vazgeçiyor. Ya da Nisan’da veya Eylül’de dil sınavlarına girmek isteyen adaylar da Temmuz’daki sınava girmekten vazgeçiyorlar.

Çalışmak gereksinimi nedeniyle vazgeçiyorlar. Mezunlar genellikle okul bittikten sonra dil çalışmaya, öğrenmeye başlıyorlar ya da çalışmaya karar veriyorlar. Sınava ve işe girmek için. Sıkı bir çalışma ile, dil bilmeyen bir mezun, belki altı ayda İngilizce veya başka bir dili öğrenebilir ve ardından da sınavlar için hazırlanabilir. Dil sınavları için de bir süre soru çözmek üzerine çalışmak durumundalar. Yani, çalışmak için süre gerekiyor. KPSS için de aynı şekilde aylarca çalışmak gerekiyor.

Bu durumda, mezunlar, yıl içinde YDS, YÖKDİL mi çalışayım yoksa KPSS mi çalışsam diye kararsızlığa düşüp, bunlardan birine çalışmaya başlıyorlar, genelde geç karar verdikleri için başarısız olabiliyorlar. Böylece her iki sınavdan da geçer not alamayabiliyorlar. Sonra da keşke diğerine çalışsaydım diye üzülüyorlar. Bu şekilde, yıllarca, örneğin dört beş yıl boyunca aynı döngüde kalıp ne dil sınavından ne de işe girme sınavından geçemiyorlar. Yüksek veya doktora için dil sınavından en azından 55 almak gerekiyor. KPSS için de bölüme göre 80-90 gibi bir not almak durumundalar.

Bu açıdan bakınca, mezunlar belki, mezuniyetten sonra, belki sınavlardan birine öncelik verip önce onu çalışmalılar. Örnekse, önce dil sınavını halledip akademisyen olma hakkını kazanabilirler. Sonra da gelecek yıl, KPSS’ye girebilirler.

GİZLİ FORMÜL

 

Anneannemin evine gittiğimde buzdolabından kiraz, bezelye, salça aşırıp yerdim, çocukken. Konserve çiğ bezelye yemeyi de severdim. Teoman ile evlenmeyi hayal ettiğim zamanlar.

Çiğ köfte yoğururdu. Karpuzu çok ince dilim halinde kesip verirdi bana, öyle yemeyi sevdiğim için. Boşnak böreği, Arnavut böreği, çok iyi yapar zaten hep. Buzlukta dondurma yapardı bana. Meyve suyu, karpuz suyu, sütle ezerdi biraz, küplere koyup dondururdu. Vişne suyu, muzlu süt de dondururdu, biraz da şeker vanilini. Süt vanilin muz. Sütle kavun veya. Böğürtlen, kakao.

Hep anneannem gibi yemek yapmaya özendim. Eli çok iyi onun. Ona sorduğum zaman, o da annesinden öğrendiğini anlatırdı. Ama bunu gizlice yapmış. O zaman eskiden, anneannem küçükken, anneannemin annesi gençken, iki katlı ahşapmış galiba evleri. Alt katta misafir odası, salon, mutfak varmış, ahşap merdivenle çıkılan ikinci katta da iki yatak odası, biri büyüklerin, biri küçüklerin. Altta mutfaktan bahçeye çıkılırmış, tuvalet bahçedeymiş, üst kattan da bahçe terasa çıkılırmış. Bahçede yağ tenekelerinde çiçekler varmış.

Anneannem, annesinin nasıl yemek yaptığını öğrenmek istermiş hep, komşular da öğrenmek istermiş ama o söylememiş hiç, yaşlanıncaya dek. Mutfakta hep yalnız yemek yapmış. Anneannem yanına girememiş hiç.

Buna bir formül bulmuş, üst katta, alt kattaki mutfağın tavanına bir delik açmış, ufak delik, üstünü de kapatırmış zaten, ordan hep izlemiş annesini. Özellikle tatlılarda, kurabiyelerde iyi izlemiş, defalarca izlemiş, hep notlar almış.

Böylece, usta olmuş tabii. Ben de hep anneannem gibi yemek yapmaya özenirim. Ben de diyorum ki acaba gizlice anneannemin mutfağına kamera mı koysam?